شروط مورد پذيرش ظاهرشاه و نخست وزير قرار مىگيرد و شهيد بلخى در 11 / 7 / 1343 ش ، از زندان آزاد مىگردد . پرواز خونين بال شهيد بلخى پس از آزادى از زندان ، فصل تازه‌اى از فعاليت‌هاى سياسى و فرهنگى خود را آغاز كرد . او آزادانه به مناطق مختلف افغانستان سفر كرده و در سخنرانىهاى خود دولت وقت را به باد انتقاد مىگرفت . وى سفر مجددى هم به كشورهاى ايران ، عراق و سوريه داشته است كه اين تحركات ، حساسيت حكومت استبدادى وقت را برانگيخت و ظاهرشاه به اين نتيجه رسيد كه علامهء بلخى را از سر راه خود بردارد . سرانجام خودكامگان و مستبدان كه وجود بلخى را بر نمىتافتند ، با همدستى خود فروختگان دربارى و با اجير كردن عده‌اى در تاريخ 23 / 4 / 1347 با تزريق زهر به بدن علامهء بلخى در بيمارستان علىآباد كابل ، اين خورشيد فروزان را خاموش و ملت مظلوم افغانستان را از وجود او محروم ساختند . پيكر شهيد سيد اسماعل بلخى در شهر كابل با حضور اقشار مختلف مردم و با شكوه تمام تشييع شد . آرى بلخى خود را فنا كرد تا ما بمانيم . او خود فرمود : ماجان به فنا داديم ، تا زنده شما باشيد * برخاك مزارما ، دايم به دعا باشيد چون شمع وجود ما ، قربان شما گرديد * روشنگر شمع ما ، شايد كه شما باشيد در پيچ و شكنج دهر ، نوميد نبايد شد * مردانه در اين وادى ، با شور و نوا باشيد يك روز اگر آييد ، بر خاك مزار ما * قرآنِ خدا خوانيد ، مشغول ثنا باشيد