بسم الله الرحمن الرحيم الحمد لله رب العالمين ، و صلى الله على محمّد وآله الطيبين مفطّر بودن يا نبودن استعمال دخانيات مقدمه مقاله ى حاضر به روشى اجتهادى و با توجه به آراء و آثار بزرگانى چون شيخ جعفر كاشف الغطاء ، حاجى كلباسى ، شيخ محمد تقى نجفى ، آية الله خويى و امام خمينى ( رحمهم الله ) به بررسى حكم استعمال دخانيات در ماه مبارك رمضان از جهت مفطريت و قضاء و كفاره مى پردازد ، و به اين سؤال نيز پاسخ مىدهد كه : آيا كسى كه در هنگام روزه استعمال دخانيات نموده بايد باز خود را روزه دار محسوب كند و از باقى مفطرات احتراز كند يا خير ؟ با توجه به مبتلى به بودن اين مسائل در گذشته و حال ، اين بحث از اهميت ويژه اى برخودار است . روزه يكى از عبادات مهم در شريعت اسلام و عملى است كه در قرآن كريم بر آن تصريح شده و خداوند تبارك و تعالى فرموده : « يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيامُ كَما كُتِبَ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ » ، ( سورة البقرة / 183 ) و روزه دارى در ماه مبارك رمضان از واجبات مسلم آيين اسلام مى باشد . با ورود توتون و تنباكو و بقيه ى دخانيات در زندگى مسلمانان بحثى پيش آمد كه آيا استعمال اين مواد موجب بطلان روزه مىشود يا خير ؟ مقاله ى حاضر به بحث و بررسى آراء فقهى موجود در مسأله و دليل هر يك مى پردازد .