السيد أحمد الحسيني الاشكوري
324
المفصل فى تراجم الاعلام
بهار تازه بروزى ببين كه گشت خزان * مه تمام بآنى چگونه گشت خفا فغان وآه كه آسيد على كنز علوم * كشيد رخت ز دار فنا بدار بقا بباغ خلد خراميد وپشت پائى زد * به ملك ومال وزر وسيم اين جهان فنا بپاكدامنى وزهد بود چون سلمان * نظير حضرت بوذر به علم وهم تقوى جهان عز وشرف آسمان عز وجلال * كزو تمامى دل مردگان بدند أحيا دَرِ سراى شريعت كه بود ملجأ عام * اجل ز جور فرو بست ومُهر زد بسرا ز لطف داد خدا جاش در كنار رسول * بلى مكان پسر هست پهلوى بابا سفر نمود ، به أجداد خويش ملحق شد * بجاى چشمهء كوثر ونخلهء طوبى كسى كه فيض علومش بخلق دهر رسيد * بمور ومار سپردند خاك بر سر ما هزار حيف كه خاك سيه شدش بالين * دريغ وداد كه شد قبر بهر أو مأوا ز شمع قامت أو بود اين جهان روشن * خموش شد كه از شعله نيست هيچ بجا كسى كه دست فروماندگان گرفت أو بود * شود عنايت حق دستگير أو فردا ز آه من بفلك سوخت چون سپند كواكب * ز أشك من همه سو شد روانه رود بدريا مصادر الترجمة : نقباء البشر 4 / 1486 ، أعيان الشيعة 8 / 307 ، مستدركات أعيان الشيعة 8 / 207 ، الذريعة في مختلف الأجزاء ، علماء معاصرين ص 106 ، مؤلفين كتب چاپى 4 / 325 ، ريحانة الأدب 6 / 50 ، دانشنامه مشاهير يزد 1 / 452 .