فضيلت چهارم : آن است كه روايت شده است كه رسول - صلّى اللّه عليه و آله - و امير المؤمنين علىّ بن ابى طالب - عليه السلام - از يك نور مخلوق شده‌اند . روايت كرده صاحب كتاب مناقب از سلمان فارسى - رضى اللّه عنه - كه گفت : شنيدم از حبيب و دوست خود ، حضرت مصطفى كه مىفرمود كه : « من و علىّ نورى بوديم در نهايت قرب به جناب مقدّس الهى ؛ و آن نور تسبيح و تقديس اللّه تعالى مىكرد پيش از خلق آدم به چهارده هزار سال . پس چون آدم مخلوق شد ، اللّه تعالى اين نور را در صلب او قرار داد ؛ و هميشه يك نور بوديم تا آنكه در صلب عبد المطّلب جدا شديم . / 5 B / از يك حصّه من آفريده شدم و از ديگرى علىّ . » 9 و در همان كتاب مذكور است كه حضرت رسول - صلّى اللّه عليه و آله - فرمود كه : « من و علىّ نورى بوديم مقرّب درگاه اللّه تعالى ، پيش از آنكه مخلوق شود آدم - عليه السلام - به چهارده هزار سال ؛ و چون آن جناب خلق شدند ، اللّه تعالى آن نور را در صلب او قرار داد . پس هميشه آن نور را نقل مىفرمود از صلبى به صلب ديگر تا قرار داد آن را در صلب عبد المطلّب ؛ و بعد از آن قسمت كرد آن را به دو حصّه : يكى را در صلب عبد اللّه و يكى را در صلب ابو طالب قرار داد . پس علىّ از من است و من از علىّام ؛ گوشت او گوشت من است و خون او خون من است . پس هركه او را دوست دارد ، به سبب دوستى من او را دوست داشته ؛ و هر كه او را دشمن دارد ، به سبب دشمنى با من او را دشمن داشته . » 10 فضيلت پنجم : توسّل آدم است - عليه السلام - به آن حضرت - صلوات اللّه عليه - كه توبهء او قبول شد .