انديشمندان اهل سنّت نظير نظام الدين عبد الملك شركت جست و در تمامى آنها با قدرت هرچه تمامتر تفوّق يافت . او و پسرش منزلت و جايگاه والايى نزد اولجايتو و درباريان يافتند . او كلام شيعى را بتدريج به اولجايتو آموزش داد . علّامه روابط نزديكى با اين پادشاه مغولى داشت . در سفرها ملازم و همراهش بود و پرسشها و شبهات اعتقادى كه از سوى وى مطرح مىشد ، موضوع رساله‌هاى علّامه قرار مىگرفت و در پايان به او اهدا مىگرديد . حضور علّامه در دربار تا پايان حيات اولجايتو در سال 716 ه . ق ادامه داشت . امّا پس از آن به زادگاه خود حلّه بازگشت و به تربيت شاگردان و تأليف شمارى از آثار خود پرداخت . علّامه به دليل برخوردارى از نبوغ ، احاطه بر حوزه‌هاى گوناگون علوم دينى ، بيان شيوا و استدلالى ، در طول زندگى علمى خود همواره با محفل درسى پر رونق و با شاگردانى از سراسر جهان مواجه بود . در اينجا خالى از فايده نخواهد بود كه به شمارى از شاخص‌ترين دانشجويان وى اشاره‌اى داشته باشيم : 1 . فخر المحقّقين ( 688 - 771 ه . ق ) فرزند علّامه كه شايد زبده‌ترين شاگرد وى به شمار آيد . برخى از آثار وى درواقع شرح نوشته‌هاى پدر است كه عبارتند از : - إيضاح الفوائد فى حلّ مشكلات القواعد ( شرح كتاب قواعد الأحكام ) - شرح خطبة القواعد ( شرح خطبهء كتاب قواعد الأحكام ) - غاية السؤال ( شرح تهذيب الوصول ) - شرح نهج المسترشدين 2 . عمر الدين اعرجى حسينى ( 681 - 754 ه . ق ) خواهرزادهء علّامه كه بر قواعد الأحكام ، تهذيب الوصول ، نهج المسترشدين و أنوار الملكوت شرح نوشت . 3 . ضياء الدين اعرجى حسينى ( 683 - زنده تا 740 ه . ق ) ديگر خواهرزادهء