ايجادكننده كه بيرون باشد از اين سلسله بديهتا ؛ پس اگر سلسله باشد ، هرآينه جزء مؤثّر باشد در نفس خود و در علّت خود ؛ از براى آنكه نفس اين جزء و « 1 » علّت اين جزء از جملهء اين سلسله است كه فرض كرده شده است ؛ و آنكه جزء مؤثّر باشد در نفس خود يا در علل خود ، باطل است ؛ و ما گفتيم كه ايجادكننده از براى جميع اين سلسله ، خارج از اين سلسله است كه « 2 » محال است . پس ثابت شد دويم ، و ثابت شد سبق عدم وجود ممكن بر وجود ممكن ؛ و اين معنى حدوث است . « 3 »

--> ( 1 ) . س : - و . ( 2 ) . س : - كه . ( 3 ) . س : - است .