است . از آنجا كه تنها يك دستنوشت از اين اثر شناخته شده ، مبناى تحقيق ما بر همين دستنوشت بوده كه در پاورقيها از آن با حرف رمز « س » ياد كرده و براى سهولت مراجعه با شماره‌هاى داخل دو قلّاب به صفحات آن اشاره نموده‌ايم . در پايان ، از رياست و اعضاى محترم مركز پژوهش و آموزش كتابخانهء مجلس شوراى اسلامى كه در به انجام رسيدن اين كتاب تلاش فراوانى نموده‌اند و نيز از جناب آقاى سيّد محمد منصور طباطبايى بهبهانى كه در اين مسير ما را يارى دادند ، تشكر و سپاسگزارى مىنمايم .