القاعدة بايد همان حسن صحيح باشد ؛ چون در نسخ خطى معتبر كافى حسن است و همين طور در نسخ « تهذيب » هم كه با يك واسطه با نسخه اصلى مقابله شده است حسن دارد و در « استبصار » هم حسن هست ، اختلاف نسخه هم نيست ، فقهاى بزرگ هم حسن نقل كرده‌اند و گرچه مراجعه نكردم ، لكن على القاعدة بايد در « علل الشرايع » هم اختلاف نسخه باشد . حسن بن زرارة گرچه توثيق صريحى ندارد ، ولى روايتى صحيح السند در شرح حال زرارة هست كه حسن و برادر او حسين از طرف زرارة پيغامى را به امام صادق عليه السلام مىرسانند و حضرت در جواب پيغام دعا مىكنند كه پروردگار اين دو پسر تو را « بصلاح أبيهما » محافظت نمايد ، و اين تعبير معنايش اين نيست كه اين دو پسر صالح نيستند ، بلكه به اين معناست كه زرارة در رتبه‌اى است كه شايسته است كه چنين دعايى در حق فرزندانش شود و ظاهر دعا هم كلى بوده و خيلى بعيد است كه فقط در مورد آسيب‌هاى جسمانى باشد و به دين آنها ناظر نباشد و از طرفى اجابت دعاى امام عليه السلام هم حتمى است ، پس از اين روايت مىتوان اعتبار حسن را استفاده نمود . علاوه بر اينكه بزرگانى چون هشام بن سالم هم از او اخذ حديث كرده‌اند و همين طور بنابر مبناى مشتهر بين متأخرين در مورد اخبار رسيده از اصحاب اجماع چون راوى از هشام بن سالم ، حسن بن محبوب يكى از اصحاب اجماع است بدين وسيله هم اعتبار او تأييد مىشود . و لذا فقهاء به اين روايت استناد كرده‌اند . 2 - صحيحه محمد بن مسلم عن ابى جعفر عليه السلام قال : فى رجل تزوج امرأة على حكمها او على حكمه فمات او ماتت قبل ان يدخل بها ؟ فقال : لها المتعة و الميراث و لا مهر . قلت : فان طلقها و قد تزوجها على حكمها ؟ قال : فان طلقها و قد تزوجها على حكمها لم يجاوز بحكمها عن خمسمائة درهم فضة مهور نساء رسول الله صلى الله عليه و آله .