كه حضرت در اين روايت تعليل به تدليس آورده است و در عنوان هم نمىگويد كه برصاء قديمى بوده است بلكه آن را مطلق گذاشته است . بالاخره : از اين گونه تعبيرات به حسب متعارف استفاده مىشود كه همان عيوب سابقه مورد نظر اين احكام هستند ؛ چرا كه عيب حادث بعد از دخول كه سؤال از آن متعارف نبوده است و جعل حكم هم براى آن به جهت عدم تفاوت چندان از نظر آثار ، مناسب نبوده است ، حدوث عيب قبل از دخول و بعد از عقد هم كه ندرت داشته است . و آنكه ندرت نداشته است همان عيب سابق بر عقد بوده است كه مقتضاى تعليلاتى مثل « لانه دلّسها » هم ، در عموم و اطلاق اين روايات مشكل ايجاد مىكند . و لذا به نظر مىرسد كه به همان اصول كه مقتضى ثبوت عقد و عدم خيار در عيوب لاحقه بر عقد هستند مىشود تمسك نمود . « * و السلام * »