السيد موسى الشبيري الزنجاني

6697

كتاب النكاح ( فارسى )

محمد بن على بن محبوب عن أحمد بن محمد عن داود بن سرحان عن ابى عبد الله عليه السلام في الرجل يتزوج المرأة فيؤتى بها عمياء أو برصاء أو عرجاء قال ترد على وليها و يكون لها المهر على وليها . « 1 » طريق ديگر آن از استبصار و تهذيب چنين است : حسين بن سعيد عن أحمد بن محمد عن داود بن سرحان عن أبى عبد الله عليه السلام . بحث سندى : صحت طريق حسين بن سعيد روشن است و ارسالى در آن نيست حسين بن سعيد از احمد بن محمد مطلق كه أحمد بن محمد بن ابى نصر بزنطى است ، نقل مىكند و آن هم از داود بن سرحان نقل مىكند و اين سند صحيحى است . ولى درست بودن سند محمد بن على بن محبوب عن أحمد بن محمد عن داود بن سرحان ، محل تأمل است ، زيرا شيخ محمد بن على بن محبوب ، أحمد بن محمد بن عيسى است كه بين او و داود بن سرحان واسطه هست ، و اگر مراد از احمد بن محمد ، احمد بن محمد بن ابى نصر باشد ، همانطور كه تهذيب و استبصار به طريق حسين بن سعيد از او ( ابن ابى نصر ) نقل كرده‌اند ، اين اشكال پيش مىآيد كه روايت محمد بن على بن محبوب از ابن ابى نصر به ظن بسيار قوى و بلكه شايد مطمئناً مرسل است . به هر حال طريق دوم براى صحت روايت كافى است . توضيحى درباره اسناد معلق در تهذيب : آنچه كه در تهذيب گاهى از كتاب محمد بن على بن محبوب واقع شده و از احمد بن محمد نقل كرده و مراد همان ابن ابى نصر است كه حسين بن سعيد از او نقل مىكند ، در واقع در كتاب حسين بن سعيد بوده است ، منتها در كتاب محمد بن على بن محبوب سند معلق بوده يعنى قبلًا سند به احمد بن محمد بن ابى نصر رسيده بوده ، احتمالا به دو واسطه ، و بعد اكتفاءً به سند قبل ، روايت بعد از همين احمد بن محمد شروع شده كه در كافى پر

--> ( 1 ) - وسائل الشيعة ؛ ابواب العيوب و التدليس ، باب 2 ، حديث 6 . و جامع الاحاديث ، باب 1 ، حديث 11 .