موجب مىشود مباشرت دچار عسر و حرج و عدم التذاذ بگردد . ج ) توضيحى در فرق بين روايات مسأله در مراجعه به روايات مسأله مشخص مىشود كه اختلافاتى از لحاظ تعبير در آنها وجود دارد ( در بعضى از آنها يفرق بينهما و در بعضى تردّ وجود دارد ) در توضيح اين روايات مىگوييم : در روايات معصومين عليهم السلام و همچنين كلمات غير معصومين بايد ملاحظه نمود كه هدف و محور بيان كلام ، چه چيزى مىباشد مثلا در كلماتى كه در پاسخ سؤال مىباشد بايد ملاحظه نمود كه چه شيئى هدف سؤال بوده تا اين كلام در پاسخ آن سؤال ، چه چيزى را - خواه به صورت اثبات و خواه به صورت نفى - مىرساند . براى مثال گاهى سؤال مىشود كه فلان عمل آيا لازم است يا لازم نيست ؟ حال اگر در جواب به صورت خبرى ، اثبات آن را بگويند اين كلام رساننده معناى لزوم آن عمل مىباشد و اگر به صورت سلبى جواب دهند رساننده معناى نفى اللزوم است ، مثلا اگر نمازى را بدون بعضى از شرايط آن خواند و بعد از نماز سؤال نمود كه نماز را بدين صورت خوانده است آيا اعاده لازم است ؟ اگر در جواب گفته شد « يعيد » معناى آن لزوم الاعاده است و اگر گفته شد لا تعاد الصلاة الامن خمس معناى آن عدم وجوب اعاده مىشود و البته كارى به استحباب اعاده ندارد . همچنين گاهى جواز و عدم جواز هدف سؤال سائل است كه اثبات در جواب ، رساننده اثبات الجواز و نفى آن ، رساننده تحريم مىباشد . مثلا اگر به صورت خبرى گفت از احرام كه بيرون آمد صيد مىكند ، رساننده آن است كه يجوز الصيد بعد الخروج عن الاحرام ولى اگر گفته شده بود لا يصيد ، مىرساند كه صيد در چنين حالتى حرام است . اكنون در روايات مورد بحث ملاحظه مىشود كه در بعضى از آنها عبارت لا يرد وجود دارد ( مثلا در عيب عوراء ) كه البته اين تعبير مثل لا تعاد الصلاة نيست بلكه