همين صحيحه باشد ، بگويند كه : در اين روايت هيچ قيدى نسبت به اختصاص به زن ندارد و لذا شامل مرد مجذوم و برص دار هم مىشود . بررسى دلالت صحيح حلبى به دلالت اين روايت اشكال شده است كه در مورد زن است و حكم مرد مجذوم و برص دار را بيان نمىكند ، كه ذكر اين اشكال خواهد آمد ، ولى بر فرض تماميت دلالت اين روايت صحيحه ، روايت ديگرى را معارض با آن دانسته‌اند كه ما امروز به بررسى سند آن روايت پرداخته و بررسى دلالت صحيحه حلبى را به جلسه بعد واگذار مىنماييم . بررسى سند روايت عباد ضبّى عن ابان عن عباد الضبى عن ابى عبد الله عليه السلام قال : فى العنين إذا علم انه عنين لا ياتى النساء : فرق بينهما ، و اذا وقع عليها وقعة واحدة لم يفرق بينهما ، و الرجل لا يرد من عيب . « 1 » مجلسى اول در « روضة المتقين » يك راه را براى تصحيح سند اين روايت اين دانسته است كه مراد از عباد ضبى همان عباد بن صهيب است كه مورد توثيق است . لكن به نظر ما اين استظهار ايشان درست نيست و وجهى براى اينكه ما عباد ضبى را همان عباد بن صهيب ثقه بدانيم وجود ندارد ؛ چرا كه نجاشى در ترجمه عباد بن صهيب او را اولا اهل بصره و ثانيا تميمى كليبى يربوعى خوانده است و ظاهرش هم اين است كه نسبت او اين چنين است نه اينكه مولاى آنها يا هم پيمان آنها باشد ؛ چرا كه تعبير به « مولاهم » يا حليف و مانند آنها نكرده است ، كه به خاطر يكى از آنها به قواعد و انساب آنها نسبت داده مىشود ، همان طورى كه به شهر و محلشان هم منسوب مىشود . پس يعنى از نظر نسب اهل اين طايفه است و بصرى هم هست . در حالى كه گفته‌اند كه بنى ضبه نسبشان منتهى مىشود به عموى تميم ، پس قهرا از بنى ضبه نمىتواند باشد ، بله دو قبيله ديگر هم

--> ( 1 ) - وسائل الشيعة 21 : 230 ، كتاب النكاح ، ابواب العيوب و التدليس ، الباب 14 ، الحديث 2 .