ان شاءت « 1 » [ تعبير ابتلاء مقدمه براى عجز از جماع است ، كلمه « أبداً » در تهذيب آمده است ولى در كافى نيست ] اين روايت خصاء متأخر از عقد را هم شامل مىشود . لكن ابن مسكان گويد : در حديث ديگرى آمده است [ ظاهراً اين فراز حديث از حديث ديگرى است و معلوم نيست از همان حديث أبو بصير باشد ] كه : فى رواية اخرى تنتظر سنة فان أتتها فهو و الا فارقته . [ اگر مباشرت كرد خيار فسخ منتفى است و گرنه خيار فسخ دارد . ] فان أحبت ان تقيم معه فلتقم ، پس اگر زن بخواهد مىتواند به اين عيب راضى شود و عقد باطل نيست . اين فراز كه با تعبير « فى حديث آخر » آمده است مختص به عنن است و شامل خصاء نمىشود ، پس موضوع حديث آخر مضيق است و شامل خصى نمىشود ، لكن اين فراز باعث نمىشود كه اطلاق روايت أبو بصير و ساير روايات از بين برود . بله اگر أبو بصير سؤال كرده و حضرت جواب داده‌اند و اين زياده را برخى نقل كرده و برخى نقل نكرده باشند ، در اين صورت به حسب يكى از دو نقل زياده وجود دارد و اطلاق ثابت نمىشود . اما اگر تعبير « فى حديث آخر » نمىخواهد بگويد كه روايت أبو بصير طبق برخى از نقل‌ها زياده دارد ، بلكه روايت ديگرى است كه صدرش با اين روايت متحد است و ذيلش زياده دارد . در اين صورت آن روايت مشتمل بر زياده مختص به عنين است اما روايت أبو بصير اطلاق دارد و شامل عنين و خصى هر دو مىشود و مىتوان به اطلاق آن تمسك كرد . ادامه بحث به جلسه آينده موكول مىشود . ان شاء الله تعالى . « * و السلام * »

--> ( 1 ) - وسائل الشيعة ، كتاب النكاح ، باب 14 من ابواب العيوب و التدليس ، حديث 1 .