كلام صاحب جواهر ايشان مىفرمايند چون سائل در صدر روايت از عور در زن سؤال نمود حضرت پاسخ فرمودند : « لا ترد » اينجا را بايد مجهول بخوانيم ، يعنى زن به خاطر « عور » داشتن رد نمىشود . ولى ذيل روايت « انما يرد النكاح من البرص و الجذام و الجنون و العفل » اينجا را بايد به صورت معلوم بخوانيم ، يعنى مرد به خاطر اين چهار عيب مىتواند زن را رد كند . بررسى كلام صاحب جواهر به نظر ما اين مطلب صحيح نيست . فهم عرفى اقتضاء مىكند كه اگر اولى را مجهول خوانديم دومى را هم مجهول بخوانيم ، بنابراين معناى روايت چنين مىشود ، در مورد « عوراء بودن زن » مىفرمايد : رد نمىشود . پس در چه مواردى رد مىشود ؟ مىفرمايد : در اين چهار مورد رد مىشود ، يعنى موارد رد را محدود فرموده به چهار مورد كه از عموم تعليل استفاده مىشود كه فرقى بين جنون زن و جنون مرد نيست . طرح اشكالى از جانب استاد مد ظله به نظر ما روايت ، اشكال ديگرى دارد و آن اينكه در عقد سلبى آن درست است كه اطلاق دارد ، ولى در عقد اثباتى آن اطلاق ندارد . توضيح ذلك : راوى از حضرت در مورد « عور » مىپرسد كه آيا زن به خاطر عوراء بودن رد مىشود ؟ حضرت مىفرمايند : خير رد نمىشود ، زيرا ، ردّ فقط در موارد برص ، جذام ، جنون و عفل مىباشد . در عقد سلبى اطلاق دارد و تمام موارد را على السويه شامل مىشود چه زن و چه مرد ، چون سائل از آن سؤال كرده ، لذا حضرت در مقام بيان برآمده و تمام حدود و ثغور مطلب را اضافه كرده‌اند ولى در عقد اثباتى قضيه يعنى جذام و برص و جنون و عفل چون محل احتياج و سؤال راوى نبوده ، لذا حضرت در مقام بيان شرايط و حدود و ثغور آنها بر نيامده و لذا كلام حضرت اطلاق