1 - على بن عبيد الله بن على بن ابى شعبة الحلبى عن أبيه عن رجل عن ابى عبد الله عليه السلام قال : سألته عن رجل تزوج امرأة متعة ثم مات عنها ما عدتها ؟ قال خمسة و ستون يوماً . « 1 » به اين روايت به جهت آنكه مرسله است اشكال سندى شده و چون در مقابل آن ، روايات صحيح و موافق مشهور وجود دارد ، آن را كنار گذاشته‌اند . البته مرحوم شيخ به دليل آنكه نخواسته است آن را رد كند ، جمع خلاف ظاهرى را كه در واقع مستلزم اخراج فرد ظاهر است ذكر كرده و فرموده : ممكن است مراد از امرأة در اين روايت امة باشد . زيرا به طور كلى عده امه چه دائم و چه منقطع ، نصف حره مىباشد . البته چون روايت صحيحه زرارة فرقى بين متعه حره و امه قائل نشده ، بايد آن را اعم از واجب و مستحب بدانيم تا با اين روايت منافات پيدا نكند . روشن است كه اين جمع عرفى نبوده و حمل امرأة بر امه ، اخراج فرد ظاهر مىباشد . علاوه بر آنكه تصرف و خلاف ظاهرى نيز بايد در روايت زراره مرتكب شويم . 2 - عن الصفار عن الحسن بن على عن احمد بن هلال عن الحسن بن على بن يقطين عن اخيه الحسين عن أبيه على بن يقطين عن ابى الحسن عليه السلام قال : عدة المرأة اذا تمتع بها فمات عنها خمسة و اربعون يوماً . « 2 » به اين روايت دو اشكال سندى و دلالى وارد كرده‌اند . اما اشكال سندى به خاطر وجود احمد بن هلال در سند است كه شيخ با تعبير ضعيف جداً از او ياد كرده و به همين جهت روايت را قابل عمل ندانسته‌اند . ليكن با توجه به اينكه احمد بن هلال در مجموع زندگى خود در امور معمولى بسيار محتاط بوده و سال‌هاى زيادى مورد قبول طائفه بوده است ، به نظر ما چنين شخصى اگر لاابالى و ضعيف بود بسيار زود براى مردم و حد اقل براى خواص

--> ( 1 ) - وسائل الشيعة ، ج 22 ، ص 276 ، باب 52 از ابواب العدد ، ح 4 . ( 2 ) - همان ، ح 3 .