السيد موسى الشبيري الزنجاني

6087

كتاب النكاح ( فارسى )

13 / 7 / 1383 دوشنبه درس شمارهء ( 683 ) كتاب النكاح / سال هفتم بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ خلاصهء درس اين جلسه : بحث ما در هبه مدت متعه از سوى مرد بود ، گفتيم اين مسأله دو صورت دارد ؛ هبه مدت قبل از دخول و هبه مدت بعد از دخول . هبه مدت قبل از دخول را بررسى كرديم كه آقايان فرموده بودند كه مهر تنصيف مىشود . دليلشان روايت سماعه بود . [ ادامهء بحث در هبه مدت قبل از دخول از طرف مرد ] * * * متن روايت سماعه : « سألته عن رجل تزوج جارية أو تمتع بها ثم جعلته فى حل من صداقها ، يجوز ان يدخل بها قبل أن يعطيها شيئاً ؟ قال : نعم اذا جعلته فى حل فقد قبضته منه ، فان خلاها قبل أن يدخل بها رد المرأة على الزوج نصف الصداق » « 1 » ، ولى ما در اين استدلال مناقشه داشتيم و برخى شواهد ذكر كرديم كه مراد از جمله « فان خلاها . . . » فقط طلاق است و بعيد است كه مراد از آن ، اعم از طلاق و هبه مدت باشد . يكى از شواهد ديگر بر بُعد اين مطلب اينكه اگر مراد اعم از طلاق و هبه مدت باشد بايد در اين صورت خيلى خلاف قاعده مشى كنيم ، چون اين مطلب مورد تسلم است كه زن به مقدار تمكين استحقاق مهريه دارد و هر مقدارى كه امتناع كند به همان ميزان از مهريه كم مىشود و فرقى بين قبل و بعد از دخول نيست ، بلى اگر مرد مدت را بخشيد تقسيط

--> ( 1 ) - وسائل ، ج 21 ، ص 63 ، باب 30 ، از ابواب متعه ، ح 1 .