پس نمىتوانيم حكم خلاف قاعده را با چنين ادله‌اى به اثبات برسانيم ، لذا نتيجه مىگيريم كه حكم به تنصيف نمىتوانيم بكنيم و احتياط در مسأله - هبه مدت از طرف زوج با عدم دخول - پرداخت تمام مهر است . ج ) آيا هبه بعضى از زمان باقيمانده مثل هبه تمام زمان باقيمانده است ؟ گاهى زوج تمام مدت باقيمانده - و لو بعضى از مدت كل اجل است - را مىبخشد ( مورد روايت و كلام فقهاء و حكم به تنصيف در صورت عدم دخول در چنين موردى است ) و گاهى بعضى از مدت باقيمانده را مىبخشد كه در اين صورت هم ، گاهى بعض متصل از باقيمانده مدت را مىبخشد و گاهى بعض منفصل از آن را ، حال مورد بحث است كه آيا بخشش بعضى از مدت باقيمانده - خواه متصل و خواه منفصل - حكم بخشش تمام الباقى ( در تنصيف ) را دارد يا اينكه حكمى جداگانه دارد ؟ 1 - نظرات فقهاء در مورد هبه بعض الباقى قبل از محقق كركى رحمه الله اين مسأله مورد تعرض فقهاء نبوده است و از ظواهر كلمات فقهاء هم هويدا است كه آنها در حكم به تنصيف ، بخشش تمام الباقى را مورد نظر داشته‌اند ، زيرا تعابير آنها مثل وهب ايامها و وهب المدة ظهور در تمام مدت باقيمانده دارد و همچنين از عدم تعرض فقهاى سابق بر محقق كركى رحمه الله به مسأله بخشش بعضى از مدت باقيمانده استفاده مىشود كه آنها در هبه بعض المدة حكم به تنصيف نكرده بلكه طبق قاعده اوليه ، نظر داشته‌اند كه تمام مهر لزوم پرداخت پيدا مىكند . محقق كركى هم كه اين مسأله را عنوان نموده است با ترديد مطلب را ذكر مىكند . ايشان مىفرمايد : « و لو وهبها البعض خاصة و انقضت المدة و لم يدخل ففى سقوط النصف هنا وجهان و تعبير الاصحاب بالسقوط لا يتناول هذه الصورة نعم قد يقال : لفظ الروايه لا يأبى هذه الصورة