30 / 6 / 1383 دوشنبه درس شمارهء ( 673 ) كتاب النكاح / سال هفتم بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ خلاصهء درس اين جلسه : در اين جلسه بحث از سخن عمر در تحريم متعه را پى گرفته و دفاع طرفداران از وى را نادرست دانسته ، به بررسى احاديث تحريم متعه پرداخته ، اشاره مىكنيم كه كثرت اين احاديث نمىتواند دليل بر درستى آنها باشد ، بلكه قرائنى در كار است كه نشان مىدهد كه اين احاديث جعلى است ، در ادامه ضمن اشاره به اشتباهى درباره يكى از اسناد اين احاديث ، ادعاى اجماع بر تحريم متعه را بررسى كرده و مىگوييم كه اولًا اجماعى در كار نيست و ثانياً اجماع معتبر كه اجماع اهل بيت است دقيقا بر حليت متعه است ، لذا در حليت متعه ترديدى نيست . * * * الف - بررسى توجيهات ذكر شده براى كلام عمر درباره متعه ( يادآورى و تكميل ) بحث پيرامون جمله‌اى از عمر در ارتباط با متعه بود كه ظاهر آن حاكى از آن است كه پيامبر عظيم الشأن اسلام صلى الله عليه و آله آن را حلال كرده ، ولى عمر تحريم نموده است . كسانى كه با نظر خوش‌بينانه به عمر مىنگرند ، در صدد توجيه كلامش برآمده و تلاش كرده‌اند كه محمل صحيحى براى آن پيدا كنند اينك به بررسى آن توجيهات مىپردازيم : 1 - توجيه اول : همان طورى كه قبلا عرض كرديم توجيه اول همان مسأله نسخ