2 / 9 / 1383 دوشنبه درس شمارهء ( 689 ) كتاب النكاح / سال هفتم بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ خلاصهء درس اين جلسه : در اين جلسه بررسى مسأله ترك اجل در عقد متعه را پيگيرى كرده و با بحثى پيرامون « العقود تابعة للقصود » نقش قصد دوام يا انقطاعى را در عقد نكاح از نظر قواعد و بناء عقلاء تحليل مىكنيم ، سپس كلامى از صاحب جواهر نقل و پس از بررسى آن ، بيان محقق حلى در نكت النهايه را ذكر مىكنيم . * * * [ ادامهء بحث در مسأله ترك اجل در باب متعه ] گفتيم در مسأله ترك اجل در باب متعه ، شش قول به حسب ظواهر كلمات فقهاء وجود دارد . حكم مسأله را در دو مرحله بايد جستجو كنيم : 1 - مرحله حكم ظاهرى 2 - مرحله حكم واقعى كلمات قوم در اين زمينه خالى از ابهام نيست ، مثلا از ظاهر كلام فاضل مقداد بر مىآيد كه مىخواهد حكم ظاهرى مسأله را روشن كند زيرا تعليلى كه مىآورد متناسب با حكم ظاهرى است . محصل تعليل ايشان چنين است : « اگر كسى چيزى را كه در حين عقد ، ذكر نكرده ، ادعا كند كه مقصود او بوده و قلباً آن را قصد نموده ، منتهى به زبان جارى نكرده است ، در محاورات چنين ادعايى پذيرفته نيست » همانطور كه مىبينيد اين گونه تعبير متناسب با حكم ظاهرى است ولى اگر