السيد موسى الشبيري الزنجاني
6115
كتاب النكاح ( فارسى )
19 / 7 / 1383 يكشنبه درس شمارهء ( 687 ) كتاب النكاح / سال هفتم بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ خلاصهء درس اين جلسه : در اين جلسه ابتدا جمع بين روايت حفص بن البخترى با روايات معارض مطرح مىشود و سپس حكم تصرف زن در مالى كه از مرد به عنوان مهر اخذ كرده ، توضيح داده خواهد شد . * * * 1 - جمع بين روايت حفص بن البخترى با روايات معارض بحث در روايت حفص بن البخترى بود كه گفته است در عقد متعه اگر بعد معلوم شد كه زن شوهردار است ، آن مقدار از مهر را كه زن گرفته براى خودش است و باقى آن را لازم نيست مرد به زن بپردازد . به نظر ما اين حكم جنبه استحبابى دارد و زن استحقاق مهر ندارد . توضيح مطلب : يكى از امورى كه موجب ضعف ظهورات مىشود تسامح در تعبير است . مثلا در روايات آمده كه كفاره فلان عمل يك مشت گندم است . چنين تعبيرى ظهور امر در وجوب را سلب مىكند ، چون فلسفه كفاره اين است كه از ارتكاب مجدد عمل جلوگيرى كند و يك مشت گندم با اين هدف تناسب ندارد . از همين نكته در بحث ديگرى هم استفاده كرديم و آن مسأله ازدواج عبد بدون اذن مولى با زن است . در آن بحث روايتى وارد شده كه مىگويد : اگر صداق زن زياد نباشد بايد به او بپردازد و اگر زياد باشد لازم نيست بپردازند . گفتيم فرد ظاهر اين