16 / 1 / 1383 يكشنبه درس شمارهء ( 632 ) كتاب النكاح / سال ششم بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ خلاصهء درس اين جلسه : بحث درباره معناى ايمان در كلمات قدماء و روايات است . در اين جلسه عبائر چند تن از قدماء را درباره شرطيت ايمان زوج براى صحت نكاح نقل كرده و با توضيحى درباره آنها ، استدلال صاحب جواهر جهت اثبات اسلام بودن مراد قدماء از ايمان را ناتمام مىدانيم . بيان نظر ايشان درباره معناى ايمان در روايات ، و استدلال صاحب حدائق به روايت على بن مهزيار جهت اثبات شرطيت ايمان بالمعنى الاخص بخش ديگرى از مباحث امروز را تشكيل مىدهد كه با بيان آن ، پاسخ صاحب جواهر و تحقيق بيشتر درباره آن را به جلسه آينده واگذار خواهيم كرد . * * * الف ) تحقيق درباره معناى ايمان در كلمات قدماء : برخى از قدماء براى اثبات شرطيت ايمان زوج - به عنوان يكى از شرايط صحت نكاح - به اجماع تمسك كرده‌اند . مرحوم صاحب جواهر با استفاده از كلمات چند تن از آنان ، ايمان را به معناى اسلام دانسته و ايمان بالمعنى الاخص ( اعتقاد به دوازده امام ) را اصطلاح جديدى شمرده است و مىگويد : از اشتراط ايمان در لسان مجمعين نمىتوان اعتقاد به دوازده امام را شرط دانست . براى ارزيابى نظر صاحب جواهر و بررسى صحت و سقم مدعاى ايشان درباره كلمات آن بزرگواران لازم است