6 / 2 / 1383 يكشنبه درس شمارهء ( 637 ) كتاب النكاح / سال ششم بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ خلاصهء درس گذشته و اين جلسه : بحث درباره حرمت يا جواز ازدواج با زوج مخالف بود . در اين جلسه نخست دو مورد ديگر از ادله‌اى را كه براى اثبات حرمت به آنها استدلال شده ، تبيين خواهيم كرد . آنگاه رواياتى را كه به عنوان معارض مطرح گرديده ، و نيز ادله‌اى را كه مرحوم شهيد در دلالت آنها بر حرمت ، تشكيك نموده ، همراه با نقد صاحب حدائق بيان كرده ، و تحقيق درباره آنها را به جلسه آينده وامىگذاريم . * * * الف ) بيان برخى از ادله حرمت ازدواج با زوج مخالف : 1 - بداهت حرمت ازدواج با ناصبى ، و ناصبى بودن مخالفين شيعه : گرچه برخى از متأخرين ناصبى را بر كسى اطلاق كرده‌اند كه از پيامبر اكرم و اهل بيت آن بزرگوار صلوات الله عليهم تبرّى داشته باشد ، ليكن با توجه به اينكه چنين كسى خارجاً وجود ندارد ، و با عنايت به مفاد دو روايت عبد الله بن سنان « 1 » و معلى بن خنيس « 2 » كه ميزان نصب را دشمنى و تبرّى از شيعيان - به دليل محبت و اعتقاد آنها به ولايت آل پيامبر - معرفى كرده‌اند ، ناصبى كسى است كه با شيعيان مخالف و دشمن باشد . بنابراين ، به غير از مستضعفين كه از مسائل امامت اطلاعى ندارند ،

--> ( 1 ) - وسائل ، ج 29 ، ص 132 ، باب 68 از ابواب قصاص فى النفس ، ح 3 و 2 . ( 2 ) - وسائل ، ج 29 ، ص 132 ، باب 68 از ابواب قصاص فى النفس ، ح 3 و 2 .