الجوهرى تهذيب : احمد بن محمد بن عيسى عن البرقى و الحسين بن سعيد عن القاسم بن محمد الجوهرى . ادامه هر دو سند چنين است : عن رومى بن زرارة عن عبيد بن زرارة قال قلت لأبي عبد الله عليه السلام : النصرانى يتزوج النصرانية على ثلاثين دَنّاً « 1 » من خمر و ثلاثين خنزيراً ، ثم اسلما بعد ذلك و لم يكن دخل بها ، قال : ينظر كم قيمة الخنازير و كم قيمة الخمر و يرسل به اليها ، ثم يدخل عليها و هما على نكاحهما الاول . 2 - توضيحى درباره متن حديث و ارتباط آن با محل بحث ما در اين حديث در فرض اسلام زن و شوهر حكم به بقاء نكاح آنها نموده است ( و هما على نكاحهما الاول ) ، تعبير « اسلما » در اين روايت مطلق است و هم صورتى را كه هر دو با هم به نحو مقارنه عرفيه مسلمان شده باشند شامل مىگردد و هم صورت اسلام تدريجى و وجهى ندارد كه صورت دوم را از شمول اطلاق خارج بدانيم به ويژه با عنايت به اين كه غالباً اسلام زن و شوهر به نحو مقارنه عرفيه نيست ، بلكه يكى مسلمان شده و بعد ديگرى اسلام آورده است ، در صورت اسلام تدريجى زوجين هم ممكن است اول شوهر مسلمان شده بعد زن و ممكن است برعكس اول زن مسلمان شده باشد و بعد شوهر « 2 » . حال آيا حكم به بقاء نكاح در اين صورت اخير با فتواى علماء كه با اسلام زن قبل از دخول ، نكاح منفسخ مىگردد منافات دارد ؟ پاسخ سؤال منفى است ، زيرا ممكن است با اسلام زن ، نكاح منفسخ شده باشد ولى انفساخ آن موقتى و متزلزل باشد ، همچون زوال علقه نكاح در زمان عده رجعى كه با اين كه با صيغه طلاق علقه نكاح

--> ( 1 ) - دنّ به معناى خم شراب است . ( 2 ) - اين گونه نيست كه حتماً بايد اسلام زن به تبع اسلام مرد باشد ، همچنان كه در مورد تشيع اخوان زراره در برخى نقل‌ها آمده كه اول كسى كه از اينها به تشيع گرويدند خواهر آنها ام اسود بوده است . ( ر . ك : رساله أبو غالب زرارى ، ص 130 ) .