12 / 7 / 1382 شنبه درس شمارهء ( 558 ) كتاب النكاح / سال ششم بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ خلاصهء درس گذشته و اين جلسه : بحث درباره جواز يا عدم جواز ازدواج با بيش از چهار زن در عقد دائم بود . در اين جلسه با تحقيقى درباره جواز استعمال واو در معناى أو ، واو در آيه شريفه را به معناى خود دانسته ، و نظر كسانى را كه واو را به معناى أو گفته‌اند مردود خواهيم شمرد . آنگاه با نقل نظر مرحوم علامه درباره سبب استعمال « ما » به جاى « من » و نيز نقل برخى از تفاسير درباره شأن نزول آيه ، اثبات عدم جواز بيش از چهار زن به وسيله آيه را مشكل دانسته ، مسأله را تنها به دليل اجماع تمام خواهيم دانست . در پايان ، نظر فقها را درباره جواز يا عدم جواز تجاوز از چهار در عقد انقطاعى يادآور شده ، و ادامه بحث را به جلسه بعدى موكول خواهيم كرد . * * * الف ) تحقيقى درباره جواز استعمال واو در معناى أو : 1 ) نظر مرحوم شيخ و جمعى ديگر از فقهاء : مرحوم شيخ در خلاف ، و به تبع ايشان محقق كركى در جامع المقاصد ، شهيد ثانى در مسالك ، صاحب مدارك در نهاية المرام و برخى ديگر از فقهاء ، استعمال « واو » در معناى « أو » را صحيح دانسته و گفته‌اند : واو در آيه شريفه : « . . . مَثْنى وَ ثُلاثَ وَ رُباعَ » به معناى أو مىباشد . زيرا با توجه به اينكه مثنى به معناى دو به علاوه دو ، ثلاث به معناى سه به علاوه سه ، و رباع به معناى چهار به علاوه چهار است ،