ممتحنه - 10 ) را مىتوان تمام دانست . ج ) بررسى مفاد آيه 5 از سوره مائده : در مقابل دو آيه فوق الذكر كه دلالت آنها را بر حرمت تمام دانستيم ، آيه 5 سوره مائده ازدواج با اهل كتاب را جايز شمرده و مىفرمايد : « الْيَوْمَ أُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّباتُ . . . وَ الْمُحْصَناتُ مِنَ الْمُؤْمِناتِ وَ الْمُحْصَناتُ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ مِنْ قَبْلِكُمْ . . . » براى جمع بين اين آيه و دو آيه سابق الذكر احتمالاتى مطرح شده كه به بررسى آنها مىپردازيم : 1 ) كلام أبو القاسم بلخى : ايشان گفته است : مراد از « وَ الْمُحْصَناتُ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ مِنْ قَبْلِكُمْ » زنان مسلمانى است كه قبلًا اهل كتاب بوده‌اند و سبب نزول آيه نيز در واقع پاسخ به اين سؤال مسلمانان صدر اسلام بوده كه آيا ازدواج با كسانى كه سوء سابقه داشته و قبلًا اهل كتاب بوده‌اند ، جايز است يا نه ؟ بنابراين ، آيه دلالت بر جواز ازدواج با كفار نداشته و منافاتى با آيات دال بر حرمت نخواهد داشت . 2 ) پاسخ استاد مد ظله : اين توجيه را كه بسيار خلاف ظاهر ، و با صدر آيه نيز ناسازگار است ، نوعاً مردود شمرده‌اند . زيرا اولًا : بخش‌هاى مختلف اين آيه داراى سياقى واحد ، و اوصاف اخذ شده آنها نيز همگى اوصافى فعلى است . بنابراين ، همچنان كه كتابى بودنِ كسانى كه طعام آنان براى مسلمين تحليل گرديده ، و ايمان كسانى كه ازدواج با آنان جايز شمرده شده ، اوصافى فعلى است و آنان بايد بالفعل كتابى ، و اينان بايد بالفعل مؤمنه باشند ، همچنين است وصف كتابى بودن براى زنانى كه در دنباله پيوسته اين آيه ، ازدواج با آنان تحليل گرديده است . و به هيچ وجه نمىتواند به اين معنا باشد كه سابقاً اهل