مؤمن با كسانى كه دشمن خدا و رسول هستند ، دوستى نمىكند و حتى اگر پدر ، فرزند ، برادر يا اقوام وى باشند ، در راه خدا با آنان دشمنى خواهد داشت . ليكن مترتب ساختن برخى از آثار محبت در بعضى موارد با بغض فى الله منافات ندارد . به عنوان مثال ، مؤمن ممكن است براى جلوگيرى از ذلت پدر كافر خويش ، نفقه او را بر عهده گرفته و او را اطعام كند « 1 » ، در عين حال با او ارتباط مودّت‌آميز نداشته ، بلكه در راه خدا با او دشمنى نيز بورزد . 4 ) تذكر و توضيحى از استاد مد ظله : همانطور كه اشاره شد اين حديث را ابن ادريس در سرائر از جامع بزنطى از حضرت أبو الحسن ( امام موسى بن جعفر يا امام رضا عليهم السلام ) نقل كرده ، اما چون كنيه بزنطى ابى جعفر است ، در سرائر چاپ قديم به تصور اينكه منظور از ابى جعفر ، امام جواد عليه السلام است ، با افزودن عليه السلام ، سند به صورت : عن ابى جعفر عليه السلام عن ابى الحسن عليه السلام نقل شده است . در وسائل نيز - در هر دو چاپ اسلاميه و آل البيت - ابى الحسن بر ابى جعفر عطف شده و با عليهما السلام آورده شده است ، كه البته هر دو اين دو نقل اشتباه است و صحيح آن : عن ابى جعفر « 2 » عن ابى الحسن عليه السلام مىباشد . زيرا : در نسخه‌اى از سرائر - كه پنج سال بعد از فوت ابن ادريس نوشته شده و با دقت با نسخه مؤلف مقابله گرديده و اكنون در آستانه حضرت رضا عليه السلام موجود است ، و ما نيز مستطرفات سرائر را كه شامل اين روايت است دقيقاً با آن مقابله كرده‌ايم - ابى جعفر بدون عليه السلام به صورت : عن ابى جعفر عن ابى الحسن عليه السلام آمده است .

--> ( 1 ) - يأكل و يؤاكل هر دو ، هم در معناى خوردن و در معناى خوراندن به كار رفته است ، و در اينجا مراد از يأكله ، اطعام كردن پدر مىباشد . ( 2 ) - در كتب سابق ، گاه شاگردان و راويان كتاب ، نام مؤلف را در صدر سند ذكر مىكردند ، همچنان كه اين روش در كتاب كافى با ذكر محمد بن يعقوب در صدر اسناد مشهور است .