27 / 7 / 1382 يكشنبه درس شمارهء ( 568 ) كتاب النكاح / سال ششم بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ خلاصهء درس گذشته و اين جلسه : بحث درباره جواز يا حرمت ازدواج با كفار بود . در جلسه پيش تعدادى از آيات مطرح شده براى اثبات حرمت را مورد تحقيق قرار داديم . در اين جلسه نخست با اشاره به نادرستى كلام صاحب جواهر درباره معناى آيه 22 سوره مجادله مبنى بر مقيّد بودن موادّه به حيثيت محادّه ، به بررسى مفاد آن كه در روايت بزنطى مورد سؤال واقع گرديده ، مىپردازيم و دلالت آن را بر عدم جواز ناتمام مىدانيم . آنگاه با ذكر تكمله‌اى ، حمل آيه « وَ لا تُمْسِكُوا بِعِصَمِ الْكَوافِرِ » بر مورد استدامه را نادرست شمرده ، و تمام بودن دلالت دو آيه از آيات مورد بحث را نتيجه خواهيم گرفت . سپس با بررسى مفاد آيه 5 سوره مائده ، حمل آن بر متعه يا زنانى كه قبلًا كافر بوده‌اند را نيز مردود دانسته و با اشاره‌اى به مسأله فسخ ، ادامه بحث را به جلسه آينده واگذار مىكنيم . * * * الف ) بررسى مفاد آيه موادّه : از جمله ادله‌اى كه براى منع ازدواج با كفار مطرح گرديده ، كلام خداوند است كه مىفرمايد : « لا تَجِدُ قَوْماً يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ يُوادُّونَ مَنْ حَادَّ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ لَوْ كانُوا آباءَهُمْ أَوْ أَبْناءَهُمْ أَوْ إِخْوانَهُمْ أَوْ عَشِيرَتَهُمْ أُولئِكَ كَتَبَ فِي قُلُوبِهِمُ الْإِيمانَ وَ أَيَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْهُ . . . « 1 » »

--> ( 1 ) - سوره مجادله ، آيه 22 .