السيد موسى الشبيري الزنجاني
4602
كتاب النكاح ( فارسى )
29 / 10 / 1381 يكشنبه درس شمارهء ( 495 ) كتاب النكاح / سال پنجم بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ خلاصهء درس گذشته و اين جلسه : در اين جلسه ابتدا استدراكى نسبت به بحث خوردن شير حيوان يا شيرى كه بدون مباشرت توليد شده خواهيم داشت . در ادامه به بررسى اقوال فقهاء و نيز روايات وارده در مورد مسأله خوردن شير حاصل در زمان حمل و قبل از ولادت ( لبن درّ ) مىپردازيم و در نهايت ، مسأله خوردن شير ولد زنا و اقوال موجود در اين مسأله را مطرح مىكنيم . * * * الف ) آيا خوردن شير حيوان يا شير زن در فرض عدم مباشرت باعث نشر حرمت مىشود ؟ از نظر روايات و اتفاق علماى اماميه جاى شكى نيست كه در اين گونه موارد نشر حرمت نمىشود . البته در كتب عامّه و همچنين كتابهاى شيخ و علامه رحمه الله از بعض السلف نقل شده كه خوردن شير حيوان را موجب نشر حرمت دانسته است و احتمالًا مقصود از بعض السلف بخارى است كه امام اعظم اهل سنّت در حديث مىباشد . « 1 »
--> ( 1 ) - مطلبى كه از حاج شيخ عباس قمى رحمه الله نقل كرديم اينطور تصحيح مىكنيم كه ايشان در هدية الاحباب مىگويد : « يك سالى كه از حاجى نورى استفاده مىكرديم با ايشان به كوفه رفته بوديم و در آنجا صبحها شير گاو مىخورديم . حاجى نورى به من فرمود : طبق فتواى بخارى من و تو برادر رضاعى همديگر هستيم چون بخارى طبق آنچه از وى مشهور است خوردن شير بز ، شير گاو ، شير خر و مانند اينها را موجب نشر حرمت مىداند » كه ما اشتباهاً اين مطلب را به ابو حنيفه نسبت داديم .