حدّ رضاع محرّم : در بيان اين حدّ جمهور كتب اماميّه سه عنوان را ذكر كرده‌اند : الف ) انبات لحم و اشتداد عظم در اثر خوردن شير . و در اين عنوان شرط خاصّى نمىباشد كه مثلًا در اين بين شير زن ديگرى را نخورد يا اينكه غذا و شير خشك به او داده نشود ، خير ، اينها شرط نمىباشند . ب ) يك شبانه روز كامل ، بچه را شير دهد كه مشروط است به اينكه نه شير زن ديگرى خورده شود و نه به او غذا و شير خشك بدهند . ج ) پانزده رضعه و يا ده رضعه - بنا بر اختلاف فقهاء - كه اين نيز مشروط است به عدم ارتضاع از لبن زن ديگرى ، ولى خوردن غذا و شير خشك مانع نشر حرمت نمىشود . در مقابل مشهور فقهاء كه هر يك از اين طرق را كافى مىدانند ، مرحوم صدوق معيار اصلى را انبات لحم و اشتداد عظم قرار مىدهد و بعد مىگويد : از امام صادق عليه السلام نقل شده كه حدّى براى آن تعيين كرده‌اند كه همان عدد و زمان باشد و در هدايه پانزده رضعه نمىگويد بلكه پانزده روز شير خوردن را قبول مىكند ، مشروط به عدم ارتضاع از زن ديگر كه البته اين پانزده روز احتمالًا اشتباه شده است و يحيى بن سعيد هم اكتفاء به ده يا پانزده رضعه نموده و ديگر نامى از اشتداد عظم و انبات لحم نبرده است كه بحث اينها را خواهيم كرد . « * و السلام * »