6 / 11 / 1381 يكشنبه درس شماره ( 499 ) كتاب النكاح / سال پنجم بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ خلاصه اين درس : متن الشرائع : و لو طلّق الزوج و هى حامل منه او مُرضع فارضعت ولداً نشر الحرمة كما لو كانت فى حباله و كذا لو تزوّجت و دخل بها الزوج الثانى و حملت . امّا لو انقطع ثم عاد فى وقت يمكن ان يكون للثانى كان له دون الاوّل . . . « 1 » اطلاق كلام مصنف شامل مىشود نشر حرمت مرتضع را نسبت به صاحب اللبن ، حتى رضاع در زمان حمل كه البته خلاف مشهور است و سپس مصنف ترقى مىكنند و مىفرمايند نشر حرمت حاصل است اگر چه عدّه زوج اول تمام شود و با مرد ديگرى ازدواج نمايد و از او حامله شود كه به طريق اولويت شامل صورتى نيز كه حامله نگردد ، مىشود . حال شيرش با حمل دوم زيادتر شده باشد يا خير ؟ در هر صورت شير ملحق به زوج اول است . بله در صورتى كه شير قطع شود ( كه البته مراد قطع كامل شده است به مدتى كه عرفاً بگويند ، شير دوباره توليد شده است و ادامهء شير اول نيست و الّا قطع‌هاى يسيرى كه عرفاً استمرار شيرهاى سابق محسوب مىشود ، اصلًا قطع عرفى نمىباشد و از اين فرض مصنف ، خارج است ) و سپس در زمانى دوباره زن ، داراى شير گردد كه احتمال انتساب اين شير به شوهر دوّم باشد ، در اين صورت ، ديگر اين شير ، نشر حرمت براى صاحب اللبن اوّل حاصل نمىكند و بلكه نشر حرمت براى زوج دوّم مىنمايد . و اين مدت را شافعى چهل روز بعد از حمل ، تحديد كرده است كه البته اين تحديد بلا دليل است و نمىتوان پذيرفت ، بلكه در اين مسأله بايد به اهل فنّ كه اطبّاء ( بيولوژيستها ) هستند مراجعه نمود . به هر حال به جز فرض اخير كه شير انقطاع كامل يابد و دوباره بعد از مدتى كه عرفاً قطع شير صادق باشد زن داراى شير مىگردد كه احتمال انتساب آن به زوج

--> ( 1 ) - شرائع للمحقق الحلّى كتاب النكاح الشرط الاول من شروط الرضاع ، ص 508 ، طبع دار الهدى .