عرفى مراد است خواهيم گفت كه در صحيحه هم « ولدك » ولد عرفى است . پس اين دليل ناتمام است . و عمده دليل فقرهء « ما ارضعت امرأتك » است به اين لحاظ كه زن زانيه ، امرأة زانى نمىشود . ولى در جواهر و رياض اشكال كرده‌اند كه « امرأتك » خصوصيتى ندارد بلكه اگر جاريهء كسى هم ارضاع كند ، باز نشر حرمت مىشود و همينطور كنيز محلّله‌اى كه ملك ديگرى است ولى به ديگرى تحليل شده و نيز وطى به شبهه هم على المشهور ، ناشر حرمت است ، پس « امرأتك » قيديّتى ندارد تا بگوييم كه لبن زانيه ، خارج است و روايت دال بر عدم نشر از زنا است مگر آنكه كسى چنين توجيه كند مراد از امرأة در اين روايت جنس زن است و با اضافهء به ضمير مخاطب ، جنس زنى مراد است كه اضافه‌اى به شخص پيدا كرده يا اضافهء زوجيّتى و يا اضافه ملكى ، ملك عين يا ملك انتفاع كه همسر و كنيز و محلّله را شامل مىشود ولى زن زانيه نسبتى با مرد زانى ندارد ، ولى اين توجيه خلاف ظاهر است زيرا ظهور « امرأتك » همسر است فقط و لهذا شامل كنيز و محلّله و موطوئهء به شبهه نمىشود . زيرا مملوكهء شخص ممكن است همسرِ ديگرى باشد كه ديگر امرأتك صادق نيست . توجيه استاد مد ظلّه : مراد از امرأتك ، در روايت چيست ؟ زيرا مسلّماً ظاهر آن كه همسر است مراد نيست به دليل اينكه نشر حرمت اختصاصى به شير همسر ندارد بلكه از كنيز و محلّله و موطوئه به شبهه نيز حاصل مىشود ، ظاهراً مراد مطلق زن در مقابل مرد است يعنى شير موجود در پستان زن است كه ناشر حرمت مىشود و نه شير در پستان مرد كه نادراً اتفاق مىافتد كما اينكه عامّه هم فتوا داده‌اند كه شير مرد هم ناشر حرمت مىشود و لهذا امام عليه السلام براى دفع اين ذهنيّت احتمالى غلط ، اين جمله را فرمودند و معلوم است كه با توجه به اين معنا ، زن زانيه نيز داخل در مفاد ما ارضعت امرأتك مىشود . « * و السلام * »