30 / 10 / 1381 دوشنبه درس شماره ( 496 ) كتاب النكاح / سال پنجم بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ خلاصه درس اين جلسه : عدم نشر حرمت از لبن زنا ، مسلّم عند الاماميه است و فقط ابن جنيد نسبت به زانيه مرضعه قائل به حصول محرميّت با مرتضع گشته ، و علامه نيز در تذكره ترديد نموده ، هر چند كه در كتب ديگرش تصريح به عدم نشر حرمت نموده است پس مستند مسأله اجماع است ، مضافاً ، در اين درس متعرض دو روايت مىشوند يكى روايت دعائم الاسلام كه مرسله است و اصلًا كتاب و مؤلفش ، اعتبار عند الاماميّه ندارند و دوم صحيحهء عبد الله بن سنان است و در ضمن استاد روشن مىكنند اين مطلب كه شهرت يافته ولد الزنا ولد شرعى نيست ، صحيح نمىباشد . * * * [ حكم نشر حرمت به وسيلهء زنا ] مرحوم فاضل مقداد سيورى رحمه الله در تنقيح ، در مسأله نشر حرمت به وسيلهء زنا ، كه مشهور و معروف در كتب اماميه ، عدم نشر است سه نظر مخالف نقل كرده : الف ) شيخ در مبسوط ب ) علامه در مختلف ج ) ابن جنيد . و بعد از مراجعه به خود كتابها ، معلوم شد كه اين نسبتها صحيح نمىباشد ، زيرا شيخ در مبسوط تصريح دارند به اين كه زنا ، نشر حرمت نمىكند و لذا شيخ رحمه الله را بايد از مصاديق روشن قُدَمايى دانست كه قائل به عدم نشر حرمت است . و اما مرحوم علامه در مختلف ، ابتداء كلام شيخ را در مبسوط بر عدم نشر به وسيلهء زنا ، و اينكه نشر حرمت موقوف به وطى صحيح است و لهذا وطى به شبهه هم نشر حرمت مىكند ، نقل مىكنند و سپس از ابن جنيد نقل مىكنند كه نشر حرمت به وسيلهء زنا مختصّ به مرضعه ( زن زانيه ) است و مرتضع به او و بستگان نسبىاش ، محرم مىشود ولى محرميّتى بين مرتضع و مرد زانى صاحب اللبن