عرفى اينها اين است كه تفصيل قائل شويم ولى اگر گفتيم تعارض مىكنند همان حرف قبل مىآيد كه ترجيح به موافقت كتاب يا ترجيح به احتياط بايد بدهيم . جواب از اين استدلالها : مرحوم شيخ طوسى رحمه الله از بيشتر اين استدلالات جواب داده و تعجّب از مرحوم علامه حلّى است در كتاب مختلف كه به اين استدلالهايى كه مرحوم شيخ براى قول كفايت ده رضعه ، ذكر كرده و سپس خود از آنها جواب داده ، تمسّك نموده ولى جوابهاى شيخ را اصلًا متعرض نشده ، در حالى كه در كتاب تذكره كه زمان تأليفش متأخر از مختلف است « 1 » ، همان جوابهاى شيخ را ذكر و اختيار نموده است . روايت عبيد بن زراره : يكى از ادلّهء قول به ده رضعه ، همين روايت عبيد بن زراره است : « ما الذي يحرّم من الرضاع فقال ما انبت اللحم و الدم فقلت و ما الذي يُنبت اللحم و الدم فقال كان يقال عشر رضعات مرحوم شيخ طوسى و ديگران مثل علامه در تذكره گفته‌اند كه تعبير به « يقال » در موارد مشابه در جايى به كار مىرود كه مراد نظرات عموم مردم كه عامّه هستند باشد و نه نظر آباء و اجداد امام عليه السلام كه استدلال به روايت متوقف بر آن است و در واقع امام عليه السلام نمىخواهد جواب مسأله را ذكر كند ( دنبالهء حديث ) : قلت فهل يحرم بعشر رضعات فقال دع هذا ما يحرم من النسب فهو ما يحرم من الرضاع « 2 » » كه باز حضرت از ابراز نظر خود ، تحاشى مىكنند و تقيّه مىنمايند زيرا اتفاقى بين عامّه ، كفايت ده رضعه و بلكه كمتر از آن است . و اين خود اماره است بر عدم قبول حضرت اين قول را .

--> ( 1 ) - زمان فراغ از مختلف ، سنه 708 ه است كه در پانزدهم ذىقعده ، در حالى كه سال فراغ از تأليف تذكره ، شانزدهم ذيحجّه 720 ه است يعنى متجاوز از 12 سال بعد از فراغ از مختلف ، تذكره را به پايان برده و اگر چه سال شروع به تأليف تذكره 703 بوده و حدود 17 سال طول كشيده و شايد مرحوم صاحب جواهر كه گمان نموده‌اند مختلف متأخرتر بوده ، همين تاريخ شروع تذكره را ملاحظه نموده‌اند . استاد ( 2 ) - وسائل ابواب الرضاع باب 4 ، ح 10