اجماعى دانست با اينكه خود علامه مىفرمايند اعتبار پانزده رضعه ، بين علماء اختلافى است . و خود ايشان هم در مختلف ، عدد ده را پذيرفته و به اكثر ، نسبت داده است . حال عبارت علامه در تذكره : « . . . يشترط فى الرضعات عند علمائنا ان لا يفصل بينها برضاع امرأة اخرى لو رضع من إحداهما اربعَ عشرةَ رضعةً ثمّ رضع مثلها من اخرى لم يعتدّ بذلك الرضاع عند علمائنا اجمع ( نعم لم يشترط احدٌ من العامّة ذلك ) و لو تناوب عليه عدّة نساءٍ لم ينشر الحرمة ما لم يكمل من واحدةٍ خمس عشرة رضعةً ولاءً عند علمائنا اجمع . المشهور انّ المقتضى للتحريم خمس عشرة رضعة تامّات و ذهب جماعة من علمائنا انّ المقتضى للتحريم عشرة رضعات . » همچنانكه از عبارت معلوم است ادعاى اجماع بر توالى رضعات و وحدت رضعه است و الّا با وجود اينكه خود مىفرمايد جماعة من علمائنا قول ده رضعه ، چگونه علامه مىتواند ادّعاى اجماع كرده باشد . شهرت متأخرين بر اعتبار پانزده : بله مشهور متأخرين بلا اشكال قائل به اعتبار پانزده رضعه هستند . پس عبارت بعضى از فقهاء كه تعبير كرده‌اند شهرت على وجه الاطلاق موافق عدد ده مىباشد « 1 » ، كاملًا اشتباه است زيرا از علامه به بعد ، شهرت با پانزده رضعه است و اما قبل از علامه چنين شهرت بلامعارضى موجود نيست زيرا هر دو قولِ ده رضعه و پانزده رضعه ، شهرت فتوايى دارد . از قائلين به ده رضعه فقه رضوى ، ابن ابى عقيل ، مقنعهء مفيد رحمه الله و سيد مرتضى - بنا به نقل ابن ادريس - سلّار ابى الصلاح حلبى ،

--> ( 1 ) - مثل شهيد در شرح لمعه و علامه در مختلف ، و ابن فهد در مقتصر ، و صيمرى در غاية المرام ، و مجلسى در مرآة العقول ، و البته شهيد ثانى تعبير به مُعْظَم كرده است و بقيه تعبير به اكثر الاصحاب نموده‌اند . و اما حدائق كه تعبير المشهور بين المتقدمين دارد و كفايهء سبزوارى هم كه اكثر المتقدمين گفته اينها اشكالش كمتر از آنها است ، هر چند ادعايشان را صحيح ندانيم . استاد