10 / 10 / 1381 سه‌شنبه درس شمارهء ( 484 ) كتاب النكاح / سال پنجم بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ خلاصهء درس : در اين جلسه ، ابتدا مسأله 3891 عروة را مورد بحث قرار داده و صور مختلف ايقاع عقد توسّط ولى يا جدّ را طرح و سپس اشاره‌اى خواهيم داشت به مباحث قبلى ، به اينكه آيا صغيرين بعد از بلوغ ، اختيار فسخ و ردّ عقد را دارند يا خير ، و نهايتاً بعضى از فروعات همين مسائل را ذكر كرده و اشكالات مرحوم كاشف الغطاء و مرحوم آقاى خويى را بر كلام سيّد مطرح و ضمن ردّ اشكالات مطروحه توسّط استاد مد ظله ، ادامه بحث را به جلسه آتى واگذار مىنماييم . * * * [ شخص اصيل يا ولى يا وكيل است وكيل است و خودش نيز اطلاع دارد كه عقدش نافذ نبوده و احتياج به اجازه كسى ندارد و در عين حال به عنوان فضوليت اين عقد را اجراء مىكند ] مسأله 28 / 3891 : اذا كان عالماً بأنه وكيل أو ولىّ و مع ذلك اوقع العقد بعنوان الفضولية فهل يصح و يلزم او يتوقف على الاجازة او لا يصح ؟ وجوه أقواها عدم الصحة لانه يرجع الى اشتراط كون العقد الصادر من وليّه جائزاً فهو كما لو اوقع البالغ العاقل به قصد ان يكون الامر بيده فى الابقاء و العدم و بعبارة اخرى أوقع العقد متزلزلًا . موضوع مسأله قبل [ مسأله 27 ] اين بود كه شخصى اصيل يا ولى يا وكيل بوده و اختيار ايقاع عقد را داشته ولى فكر مىكرده اختيار ندارد و لذا به قصد فضوليت عقدى را انشاء كرده ، آيا اين عقد صحيح است يا خير ؟ اين موضوع مسأله قبل بود . فرض ديگر - كه موضوع بحث امروز است اين است كه شخص اصيل « 1 » يا ولى يا

--> ( 1 ) - در اين مسأله مرحوم سيد رحمه الله فقط ولى يا وكيل را فرض كرده‌اند ولى بحث اختصاص به آنها نداشته در