05 / 08 / 1381 يكشنبه درس شمارهء « 468 » كتاب النكاح / سال پنجم بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ خلاصهء درس قبل و اين جلسه : در جلسه گذشته استدلال به دو آيه شريفه - « الْمُؤْمِنُونَ وَ الْمُؤْمِناتُ بَعْضُهُمْ أَوْلِياءُ بَعْضٍ » و آيه « لَنْ يَجْعَلَ اللَّهُ لِلْكافِرِينَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ سَبِيلًا » - بر مسألهء عدم ولايت كافر بر مسلمان بررسى و مناقشه گرديد . در اين جلسه در دنباله ادلّه - آيه شريفه « وَ لِلَّهِ الْعِزَّةُ وَ لِرَسُولِهِ وَ لِلْمُؤْمِنِينَ » و احاديث - بررسى شده و با مناقشه در آنها ، حجيّت اجماع را در اين مسأله تمام دانسته ، با طرح فرع جديد - ولايت كافر بر كافر - و نقل اقوال در آن بررسى آن را به جلسه بعد موكول مىكنيم . * * * الف ) ادامهء بررسى ادلّهء عدم ولايت كافر بر مؤمن : 1 - آيهء شريفه : « وَ لِلَّهِ الْعِزَّةُ وَ لِرَسُولِهِ وَ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ لكِنَّ الْمُنافِقِينَ لا يَعْلَمُونَ » « 1 » مرحوم آقاى بجنوردى عمده دليل بر عدم ولايت كافر بر مسلم را اين آيه شريفه مىدانند چون ظاهر آيه كه عزّت را اختصاص به خدا و رسول و مؤمنين داده ، با مالكيت و ولايت داشتن كافر بر مسلم منافات دارد . « 2 » بررسى استدلال : و لكن به نظر مىرسد اين آيه نيز ارتباطى به بحث نداشته ، در قرآن صحبت از

--> ( 1 ) - آيهء هشتم ، سورهء منافقون . ( 2 ) - القواعد الفقهية ، ج 1 ، قاعدهء نفى سبيل .