بحث سندى : عمر بن حنظله به نظر مختار ، ثقه است به خاطر اينكه اولًا اجلاء بسيارى از او نقل حديث كرده‌اند و ثانياً صفوان در دو جا از او نقل حديث كرده ، در يك جا معطوفاً با حارث بن مغيرة و منصور بن حازم از او نقل حديث كرده كه اين البته دليل وثاقت نيست زيرا ممكن است صفوان حديث را به خاطر وثاقت آن دو نفر ديگر اين حديث را نقل كرده باشد و از قبيل ضميمه كردن موثق به غير موثق باشد . و در جايى ديگر صفوان از عمر بن حنظله منفرداً و بدون اينكه با ديگرى معطوف باشد از او حديث نقل مىكند . البته در كمال الدين صدوق ، ابن ابى عمير از عمر بن حنظله روايتى دارد اما اين روايت به دليل سقطى كه بين ابن ابى عمير و عمر بن حنظله واقع شده كه ابى ايوب خراز است ، دليل وثاقت عمر بن حنظله نمىباشد . 3 ) صحيحه ميسر يا ميسرة : « 1 » محمد بن يعقوب عن محمد بن يحيى عن احمد بن محمد عن الحسين بن سعيد عن فضالة بن ايّوب عن عمر بن ابان عن ميسّر . « قال قلت لأبي عبد الله عليه السلام القى المرأة بالفلات التى ليس لها فيها احد فاقول لها لك زوج فتقول لا فأتزوجها قال نعم هى المصدقه على نفسها » . بحث سندى : در كافى اين روايت در دو جا آمده است كه در يكى ، فضاله از عمر بن ابان كلبى عن ميسرة و در ديگرى ، عمر بن ابان كلبى وجود ندارد و سقطى صورت گرفته است زيرا كه فضالة بدون واسطه از ميسرة بن عبد العزيز روايت نمىكند به هر حال چه واسطه داشته باشد و چه نداشته باشد ، روايت صحيحه است .

--> ( 1 ) وسائل الشيعة ، باب 25 از ابواب عقد النكاح ، ح 2 ، كافى باب التزويج به غير ولى باب مصدقات على انفسها اين راوى در اسانيد گاهى به نام ميسر و گاهى به نام ميسرة ذكر شده است كه او مسيرة بن عبد العزيز است .