15 / 8 / 1380 سه‌شنبه درس شمارهء ( 362 ) كتاب النكاح / سال چهارم بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ خلاصهء درس اين جلسه : در اين جلسه ، ابتدا تتمه‌اى در مورد روايات « عمد الصبى خطاءٌ » بيان مىكنيم و اختصاص آنها به باب جنايات را تقويت مىكنيم . سپس به بررسى فرمايش مرحوم آقاى خمينى در مورد جمع بين روايات خاصه در مورد حدّ رفع حجر از صبىّ مىپردازيم و در نهايت ، اعتبار مجموع الامرين ( بلوغ و رشد ) را در نفوذ معاملات صبى نتيجه مىگيريم . * * * الف ) ادامه بررسى روايات « عمد الصبى خطاء » : 1 ) بيان آقاى خويى رحمه الله در مورد اختصاص روايات « عمد الصبى خطاء » به باب جنايات : مرحوم آقاى خويى در مصباح الفقاهه فرمودند : روايات عمد الصبى خطاءٌ اختصاص به باب جنايات و ديات دارند چون در فقه فقط دو جا داريم كه خطاء منشأ اثر باشد : يكى باب جنايات و ديگرى سهو در نماز و برخى از محرمات احرام ، اما چون سهو در نماز ، تكليفى براى خود شخص خاطى مىآورد و حديث رفع قلم تكاليف را از صبى برداشته است ، لذا روايات عمد الصبى خطاءٌ منحصراً ناظر به موردى هستند كه خطاى شخص بالغ تكليفى متوجّه ديگران مىكند و اين روايات ، عمد صبى را به چنين خطايى تنزيل كرده‌اند و اين مورد نيست مگر باب جنايات و ديات .