5 / 8 / 1380 شنبه درس شمارهء ( 355 ) كتاب النكاح / سال چهارم بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ خلاصهء درس اين جلسه : در اين جلسه نخست به توضيح بيشتر اشكالى از عبارت مصنف در مسأله 12 پرداخته ، سپس بررسى مسأله 13 را آغاز مىكنيم ، در اين مسأله درباره اشتراط بلوغ و عقل در مجرى صيغه نكاح سخن گفته شده است ، پس از توضيح كلام مصنف كلام مرحوم امام خمينى رحمه الله درباره آيه ابتلا نقل مىشود كه ثبوتاً چهار احتمال در مورد شرطيت رشد يا بلوغ در كار است ( شرط تنها رشد است - شرط تنها بلوغ است - مجموع آن دو شرط است - هر يك از آن دو كافى است ) در آيه هم چهار احتمال وجود دارد ( « حتى » براى تسويه حكم نسبت به ما بعد آمده - حتى غايى است و استمرار ابتلاء تا وقت بلوغ شرط نيست - حتى غايى است و استمرار بلوغ شرط است - حتى تعليلى است ) كه به نظر ايشان احتمال سوم اظهر است . * * * الف ) دفع اشكال تناقض در عبارت مصنف در مسأله 12 ( يادآورى و تكميل ) : 1 ) قسمتى از عبارت متن : اذا اوقعا العقد على وجه يخالف الاحتياط اللازم مراعاته فان . . . ارادا الفراق فالاحوط الطلاق و ان كان يمكن التمسك باصالة عدم التأثير فى الزوجية 2 ) طرح اشكال مرحوم آقاى حكيم و مرحوم آقاى خويى رحمه الله : در اين عبارت تناقض صدر و ذيل وجود دارد ، از يك طرف در صدر مسأله مفروض گرفته شده كه مجتهد نمىتواند حكم مسأله را به دست آورد ، لذا احتياط