اگر تزويج با يكى از دو خواهر كرد سپس با ديگرى تزويج كرد ، عقد دومى باطل است هر چند با اولى مواقعه نكرده باشد . زيرا نفس ازدواج با اولى مانع از صحت عقد دوم است . و اطلاقات ادله همين مطلب را اقتضاء مىكند . حال اگر با دومى ازدواج كرد عقد دوم باطل است . ولى عقد اولى باقى است و مواقعهء با او جايز است . و لا يحرم بذلك وطى الاولى و ان كان قد دخل بالثانية زيرا دخول به ثانيه به فرض زنا باشد و از روى علم باشد زناى متأخر است و چنانچه گذشت « 1 » زناى متأخر موجب ابطال عقد موجود نمىشود . نعم لو دخل بها مع الجهل بانها اخت الاولى يكره له وطى الأولى قبل خروج الثانية من العدة بل قيل يحرم اگر از روى جهل به اينكه اين زن خواهر اوّلى است به او دخول كند كه وطى او وطى شبهه مىشود « 2 » عقد اولى باطل نمىشود و حرام ابد يقيناً نيست ليكن آيا بايد تا خروج دومى از عده صبر كند يا نه ؟ مسأله مورد خلاف است و بعضى قائل به حرمت وطى اولى قبل از انقضاء عدهء دومى شده‌اند . زيرا نص صحيح در مسأله داريم . ولى مرحوم سيد مىفرمايد مكروه است اما احتياط در مراعات است . قابل ذكر است كه عدهء دومى عدهء وطى به شبهه است نه عدهء معقوده اى كه از روى علم عقد به او انجام گرفته باشد . اما طبق بعضى از روايات وقاع با زوجهء خودش يعنى با اولى قبل از خروج دومى از عده حرام است . در جلسه آينده به بررسى اين مسأله مىپردازى . « * و السلام * »

--> ( 1 ) در مسألهء 28 گذشت . ( 2 ) ( توضيح بيشتر ) استاد دام ظله عبارت مرحوم سيد را كه فرمود : « مع الجهل بانها اخت الاولى » حمل بر صورت معذور بودن در جهل كه همان وطى به شبهه است كرده‌اند و ظاهراً اين حمل به قرينهء دو روايت زراره است كه در مسأله وارد شده است . و مرحوم سيد نيز به آن اشاره كرده است .