با تحقق رضاع عقد مادر و دختر هر دو باطل مىشود چون جمع بين بنت و امّ جايز نيست ، لكن هيچ كدام حرام ابدى نمىشوند « 1 » چون زمانى كه هنوز رضاع كامل تحقق نشده ، صغيره بنت زوجهء كبيره مرد نشده تا ( در فرض دخول ) به عنوان ربيبه حرام ابد شود و كبيره هم مادر صغيره نشده تا به عنوان امّ الزوجهء مرد بر او حرام ابدى شود و در زمان تحقق رضاع ، هر دو عقد باطل مىشود ، پس زوجيتى باقى نيست ، لذا صغيره حرام ابدى نيست چون بنت الزوجه نيست ، بلكه بنت من كانت زوجة مىباشد و كبيره هم حرام ابدى نمىشود چون امّ الزوجه نيست بلكه امّ من كانت زوجة مىباشد . بعبارة اخرى : در زمانى كه هنوز رضاع كامل محقق نشده هر چند زوجيت باقى است لكن عنوان بنت بودن و امّ بودن هنوز صدق نمىكند تا كبيره به عنوان ام الزوجه و صغيره به عنوان بنت الزوجه حرام ابدى شود و پس از تحقق رضاع ، هر چند عنوان امّ رضاعى و بنت رضاعى ، كبيره و صغيره صدق مىكند لكن چون عقد آنها منفسح شده و زوجيتى باقى نيست ، بر كبيره عنوان ام الزوجه و بر صغيره عنوان بنت الزوجه صدق نخواهد كرد تا به اين جهت حرام ابدى شوند . نتيجه آن كه ، در صورت دوم هر دو عقد باطل مىشود و ليكن هيچ كدام حرام ابدى نمىشود . بلى چنانچه اطلاق مشتق را در من انقضى عنه المبدأ هم حقيقت بدانيم پس از تحقق رضاع ، كبيره به عنوان امّ الزوجه و صغيره به عنوان بنت الزوجه براى مرد حرام ابدى مىشوند . بررسى كلام ايشان را به جلسه بعد موكول مىكنيم انشاء الله تعالى . مسأله دوم : كسى كه دو زوجه كبيره و يك زوجهء صغيره دارد ، اگر هر دو كبيره متعاقباً به صغيره شير بدهند حكم زوجيت اين زنها چيست ؟

--> ( 1 ) البته مگر عنوان ديگر صدق كند مثلًا شوهر قبلى اين كبيره برادر شوهر فعلى باشد و صغيره دختر برادر اين مرد شود و از اين جهت محرم شود .