فيها فقال يا شيخ تخبرنى ان علياً ( ع ) قضى بها ( فيها فى تهذيب و استبصار و تسألنى ما تقول فيما « 1 » مورد استدلال فيما فقرهء " فلم نر به بأساً " است كه گفته‌اند از آن استفاده مىشود كه اگر زوجه مدخوله نشد و مُرد . نكاتى در اين روايت قابل ذكر است : 1 ) : بعد از مرگ او مىتوان با مادر او ازدواج كرد ، در مسأله ازدواج با مادر زن غير مدخوله سه نظريه هست ، 1 ) : كه حرمت ازدواج است بعضى از اهل سنت گفته‌اند كه اگر دخول به زن نشد . چه اين زن بميرد و چه طلاق داده شود مىتوان مادر او را گرفت . زيدين ثابت قائل به تفصيل است كه اگر اين زن را طلاق دهد مىتواند مادر او را بگيرد اما اگر اين زن بميرد ، نمىتواند مادر او را بگيرد ، روايت بالا بر خلاف نظر زيد بن ثابت است . 2 ) : در ذيل روايت دارد كه منصور بن حازم بعداً از گفتهء خود پشيمان مىشود ولى يك سؤال در ذهنش باقى مىماند و آن اينكه ، مطلبى كه از افتخارات شيعه است و از امير المؤمنين ( ع ) نقل شده است ، نمىشود كه امام صادق عليه السلام آن را نداند ، منصور بن حازم كه شيعه و معتقد به عصمت حضرت است جاى خود دارد و اگر كسى شيعه هم نباشد ، مقام علمى امام صادق ( ع ) قابل انكار نيست و نمىشود حضرت ، اين مسأله را نداند ، لذا ، منصور بن حازم با خود مىگويد ، اينجا يك مسأله‌اى هست كه بايد سؤال كند . 3 ) : اين روايت در كافى و تهذيب و استبصار و نوادر حسين بن سعيد ( كه به احمد بن محمد بن عيسى معروف است ) و در تفسير عياشى آمده است و روايت صحيح السند است .

--> ( 1 ) - جامع الاحاديث 25 / 547 باب متقدم ح 10 رقم 37861 وسائل الشيعة 20 / 462 باب 2 من ابواب بالله دهرة ح 1 رقم 26097