حره هم طلاق داده شود و ازدواج با مرد ديگرى بكند و از او دخترى پيدا كند اين دختر بر شوهر اول حرام است زيرا ربيبهء او به حساب مىآيد . آقاى خويى همين قسمت را نقل كرده‌اند و همين قسمت در اين مسند هست . ولى در ذيل آن چنين آمده است و عنه [ يعنى عن الحسين بن سعيد ] عن صفوان عن العلاء بن رزين مثله [ يا مثلُه ] و زاد ثم قرأ هذه الآية و ربائبكم اللاتى فى حجوركم من نسائكم اللاتى دخلتم بهن و رواه الكلينى عن محمد بن يحيى عن احمد بن محمد عن على بن الحكم عن العلاء و عنه عن احمد عن ابن محبوب مثله « 1 » يعنى مثل طريق دوم چنانچه از مراجعه به كافى استفاده مىگردد . پس در طرق مختلف روايت ذكر شده « 2 » كه امام عليه السلام آيه فوق را قرائت كرده ، بنابراين امام عليه السلام نمىخواهد بفرمايد كه با سنت چيزى ثابت شده بلكه مىخواهد بفرمايد كه با قرآن اين مطلب ثابت شده ، متفاهم عرفى از قرائت آيه اين است كه مىخواهد از قرآن شاهد بياورد و تطبيق بكند . بنابراين ، اگر از قرآن شد ، آن فرمايش آقاى خويى كه مىخواستند بفرمايند ، امهات نسائكم هر دو صورت را مىگيرد به اين قرينه درست است . ادامه بررسى كلام مرحوم آقاى خويى را در جلسهء آينده خواهيم آورد . « * و السلام * »

--> ( 1 ) وسائل الشيعة ج 20 / 485 باب 18 من ابواب ما يحرم بالمصاهرة ، ج 2 ، رقم 26088 و جامع احاديث الشيعة 25 / 554 ح 6 ، رقم 37878 . ( 2 ) ( توضيح بيشتر ) قرائت آيه فوق توسط امام عليه السلام در نقل كافى 5 : 432 / 10 ن تهذيب 7 : 118527 / 21 ، تفسير عياشى 1 : 230 / 72 ، كتاب حسين بن سعيد كه باسم نوادر احمد بن محمد بن عيسى چاپ شده ( ص 121 / 306 ) وارد شده است . البته مشابه مضمون صحيحه محمد بن مسلم در روايات ديگرى هم وارد شده كه در جلسه آينده ذكر خواهيم كرد و اختلاف نقل آنها را بررسى مىكنيم .