27 / 6 / 1379 يكشنبه درس شمارهء ( 226 ) كتاب النكاح / سال سوم بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ خلاصهء درس قبل و اين جلسه : بحث در اين بود كه نكاح با زانيه و زانى جايز است يا خير ؟ برخى براى حرمت نكاح به آيهء شريفه « الزَّانِي لا يَنْكِحُ إِلَّا زانِيَةً أَوْ مُشْرِكَةً . . . وَ حُرِّمَ ذلِكَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ » تمسك كرده بودند ، در ابتداء اين جلسه ، كلام مرحوم صاحب جواهر رحمه الله در تفسير آيه مباركه مطرح مىشود و ايشان به خاطر مواجه شدن با سه مشكل ، نكاح در آيه را حمل بر وقاع مىنمايند و در ادامه ، كلام زجاج طرح مىشود كه بر خلاف صاحب جواهر مراد از نكاح را عقد نكاح گرفته و نهى را حمل بر حرمت تشريعى مىنمايد چون اولًا حمل بر جماع ملازم با لغو يا خلاف واقع است و ديگر اينكه در قرآن كريم نكاح به معناى فعل وقاع استعمال نشده است و در ادامه ، كلام قرطبى در ردّ استدلال دوّم و زجاج بيان مىشود ، سپس پاسخ ايرادهاى سه‌گانه صاحب جواهر مطرح مىشود و در پايان مختار كشاف مورد بررسى قرار مىگيرد . * * * بحث در استدلال به آيهء شريفه « الزَّانِي لا يَنْكِحُ إِلَّا زانِيَةً أَوْ مُشْرِكَةً وَ الزَّانِيَةُ لا يَنْكِحُها إِلَّا زانٍ أَوْ مُشْرِكٌ وَ حُرِّمَ ذلِكَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ » بر حرمت نكاح با زانيه بود مرحوم صاحب جواهر مىفرمايند ؛ استدلال به آيه مبتنى بر اين است كه نكاح در آيهء شريفه به معناى عقد نكاح و نفى در آيه به معناى حرمت انشائى باشد ولى چنين معنائى صحيح نيست بلكه معناى ديگرى دارد .