معصومين « عليهم السلام » را كشف كنيم ، زيرا ما نمىدانيم آيا فقهاى زمان ائمه « عليهم السلام » به مضمون آن مدرك فتوى هم داده ، يا هر چند آن را نقل نموده‌اند ، ولى چنين مفادى براى آن قائل نبوده‌اند ، پس نمىتوان اتصال آراء فقها تا زمان حضور را احراز كرد . بلى در دوره‌هاى بعدى كه كتب فقهى و استدلالى نوشته و تنظيم شده ( از كتب فتوايى فقهاء ) فتواى صاحب كتاب نيز به دست مىآيد ولى اجماعى كه به نظر ما دليلى جداگانه محسوب مىشود ، شرط آن اتصال فتوى تا زمان ائمه است تا از طريق تقرير معصوم « عليه السلام » حجيت آن اثبات گردد و اين اتصال در مسألهء مورد بحث ثابت نيست . ب ) بررسى روايات مسأله : 1 ) استدلال به رواياتى كه از تزويج در حال احرام « نهى » كرده است : در بعضى از روايات - كه مشتمل بر روايات صحيح السند هم مىباشد - از تزويج در حال احرام نهى شده است مانند : روايت يونس بن يعقوب قال سألت ابا عبد الله « عليه السلام » عن المحرم يتزوج ؟ قال : لا و لا يزوج المحرم المحل « 1 » و روايت عبد الله بن سنان عن ابى عبد الله « عليه السلام » قال سمعته يقول : ليس ينبغى للمحرم ان يتزوج و لا يزوج محلًا « 2 » و مقطوعهء معاوية بن عمار : قال المحرم لا يتزوج و لا يزوّج فان فعل فنكاحه باطل « 3 » و روايت عبد الله بن سنان عن ابى عبد الله « عليه السلام » قال : ليس للمحرم ان يتزوج و لا يزوّج فان تزوّج او زوّج محلًا فتزويجه باطلا « 4 » و در روايت حسن بن على عن بعض اصحابنا عن ابى عبد الله « عليه السلام » آمده است : « المحرم لا يَنكحُ و لا يُنْكح و لا يَخطِب و لا يشهد النكاح و إن نكح فنكاحه باطل » « 5 »

--> ( 1 ) وسائل ، ابواب ما يحرم بالمصاهرة ، باب 31 ، ح 2 ( 2 ) وسائل ، ابواب تروك الاحرام ، باب 14 ، ح 6 ( 3 ) وسائل ، ابواب تروك الاحرام ، باب 14 ، ح 9 ( 4 ) وسائل ، ابواب تروك الاحرام ، باب 14 ، ح 1 ( 5 ) وسائل ، ابواب تروك الاحرام ، باب 14 ، ح 7 ، اين روايت در كافى و تهذيب آمده است و عبارت « لا يخطب » در نقل تهذيب نيست و به جاى « و إن » « فان » به كار رفته است