1 ) عموم منزلت در باب رضاع : در باب نسب ، 7 عنوان از زنان وجود دارد كه ازدواج با آنها در شرع مقدس حرام دانسته شده است كه عبارتند از : مادر ، دختر ، خواهر ، دختر خواهر ، دختر برادر ، عمه ، خاله ، اگر در اثر رضاع يكى از اين عناوين محقق شود بىترديد حرمت ازدواج ثابت مىشود چون " يحرم من الرضاع ما يحرم من النسب " ، ولى بحثى كه مطرح است اين است كه اگر رضاع ، سبب ايجاد عنوانى گردد كه در نسب بر خود آن ، حكم حرمت بار نشده ، ولى با يكى از هفت عنوان گذشته ملازم است ، آيا همين مقدار در تحقق حرمت كفايت مىكند ، مثلًا در نسب " خواهر ابوينىِ برادرِ ابوينى " خود حرمت ازدواج ندارد ، ولى چون اين عنوان با عنوان " خواهر ابوينى " ملازم است كه يكى از اقسام عنوان " خواهر " است حرمت بر اين عنوان بار مىشود . همينطور ، عنوان خواهر ابىِ برادر ابوينى با عنوان خواهر ابى ملازم است و خود عنوان اول موضوع حرمت نيست ، حال اگر دخترى از زنى شير بخورد ، پسران اين زن ، برادر رضاعى اين دختر مىشوند ( برادر ابوينى يا برادر امى ) چون به هر حال در مادر اشتراك دارند ، زن ، مادر رضاعى دختر و مادر نسبى فرزندان خود مىباشد و بالنتيجه حرمت ازدواج بين آنها ثابت مىگردد ، ولى خواهران ابوينى اين دختر ، با اين پسران ( برادران رضاعى دختر ) مستقيماً از مصاديق عنوان محرم نمىباشند ، هر چند در نسب ، عنوان خواهر ابوينى خواهر با عنوان خواهر ملازمه داشته و براى برادر ازدواجشان حرام است . كسانى كه همچون مير داماد كه قائل به عموم منزلت مىباشند ، ترتّب حرمت در باب نسب بر ملازم عنوان را نيز ، بر ثبوت حكم در باب رضاع كافى مىدانند ، ولى مشهور مىگويند كه اين مقدار كفايت نمىكند ، آنچه از ادله تنزيل رضاع به منزلهء نسب استفاده مىشود اين است كه اگر خود عناوين هفت‌گانه نسبى در باب رضاع تحقق يابد حرمت ثابت مىگردد ، و تحقق عنوان ملازم كفايت نمىكند .