السيد موسى الشبيري الزنجاني

1911

كتاب النكاح ( فارسى )

موثقه شامل مرد جاهل مركب يا غافل نمىشود . صورت پنجم : مرد بدون عذر اقدام به ازدواج كرده ولى زن در اين ازدواج معذور بوده ، اگر دخول صورت نگرفته باشد ، موجب حرمت ابدى نمىشود زيرا نه موثقه اديم شامل آن مىشود ( زيرا موضوعش زن غير معذور است ) و نه موثقه زراره ( زيرا موردش صورت دخول است ) بلى ، اگر دخول صورت گرفته باشد ، همان صورت دوم و سوم است كه گفته شد ، موجب حرمت ابدى است . خلاصه صور مسأله : اگر مرد و زن هر دو بدون عذر شرعى اقدام به ازدواج كرده باشند حرام ابدى مىشود خواه دخول صورت گرفته باشد يا خير ( صورت اول ) ، و اگر فقط مرد بدون عذر شرعى اقدام كرده در صورت دخول موجب حرمت ابدى مىشود ( صورت دوم و سوم ) ولى اگر در اين فرض اخير دخول صورت نگرفته باشد ( صورت پنجم ) يا مرد عن عذر ازدواج كرده باشد ( صورت چهارم ) حرام ابدى نمىشود . پس حكم ازدواج با ذات البعل مانند ازدواج با معتده نيست و خيلى با آن فرق مىكند . جمع دوم : اين جمع كه ابتداءً خيلى مستبعد به نظر مىرسد اين است كه بگوئيم ، مورد هر دو موثقه زراره ، زن و مرد اجنبى است كه اطلاعى از فوت يا طلاق شوهر اصلى ندارند و اقدام به ازدواج كرده و دخول نيز كرده‌اند در اين صورت حرام ابدى مىشود ولى ظاهر دو روايت عبد الرحمن ، موردى است كه زن مىدانسته ، ولى مرد اجنبى نمىدانسته است ، در اين فرض ، موجب حرمت ابد نمىشود . هر چند دخول صورت گرفته باشد . على اى حال ، در دو مرحله پيرامون اين جمع بايد بحث كنيم مرحلهء نخست : وجه اين جمع چيست ؟ مرحلهء دوم ، آيا اين جمع استبعاد دارد يا خير ؟