علم يا جهل ، دخول يا عدم دخول . 3 ) آيا حرمت على وجه الاطلاق قائل هم دارد ؟ مرحوم فاضل هندى در كشف اللثام مىنويسد : اگر قرار باشد به روايت تحريم اخذ كنيم بايد على وجه الاطلاق بگوييم حرمت ابد دارد . با اينكه بعضى نقل كرده‌اند : در صورت جهل زوج و عدم دخول اجماعى است كه حرمت ابد نمىآورد ، در عين حال محتمل است حرمت على وجه الاطلاق قائل هم داشته باشد . مثل همين فقه رضوى . و در بسيارى موارد فتواى مرحوم صدوق و پدرش نيز موافق ، با همين كتاب است و لذا محتمل است مرحوم صدوق هم قائل به حرمت على وجه الاطلاق باشد . د ) مرفوعه احمد بن محمد : 1 ) متن روايت و مفاد آن : « فى الكافى : عدة من اصحابنا عن احمد بن محمد ، رفعه : أن الرجل اذا تزوج المرأة و علم أن لها زوجاً ، فرق بينهما و لم تحل له ابداً « 1 » » . روايت مىفرمايد ، ازدواج با ذات البعل حرمت ابدى مىآورد ، در صورتى كه در وقت تزويج ، علم داشته كه ، اين زن شوهر دارد . 2 ) دلالت مرفوعه : روايت ، حكم به حرمت ابد را مقيد به صورت علم نموده « 2 » ، و قهراً مفهومش اين است كه با جهل ، حرمت ابد ندارد و مقتضاى اطلاق مفهوم نيز اين است كه چه دخول كرده باشد و چه نكرده باشد . براى كسانى كه به همه روايات كافى عمل مىكنند ، مثل مرحوم آقاى نائينى ، اين هم از روايات معتبر مسأله مىشود . « * و السلام * »

--> ( 1 ) جامع الاحاديث ج 20 ص 442 تهذيب ج 7 ص 305 و كافى ج 5 ص 429 . ( 2 ) البته اگر واو را عاطفه بگيريم ، واو بعدى براى او علم حاصل شده باشد حرمت ابد دارد .