استحكام بنيان خانواده است و نه جنبه شخصى . اشكال اولويت از ناحيه ديگرى است كه با ذكر كلامى از مرحوم آقاى بروجردى به عنوان مقدمه ، به تبيين آن مىپردازيم . 4 ) كلامى از مرحوم آقاى بروجردى « ره » در باب وصيت و دين : در درس مرحوم بروجردى ، يكى از اعلام شاگردان ايشان ( آقاى فريد گلپايگانى ) از ايشان سؤال كرد كه ، با اين كه دين در باب ارث شرعاً از وصيت مقدم است ، چرا در آيه شريفه ، وصيت را مقدم داشته است و فرموده : « مِنْ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُوصِي بِها أَوْ دَيْنٍ » . در تكميل اين سؤال مىافزاييم كه ، از روايات استفاده مىشود كه در تقديم و تأخير در آيات قرآنى ، عناياتى نهفته است ، مثلًا در صحيحه معاوية بن عمار در مورد سعى از امام صادق عليه السلام مىخوانيم : « ان رسول الله صلى الله عليه و آله حين فرغ من طوافه و ركعتيه قال ابدءوا بما بدأ الله عزّ و جلّ به من اتيان الصفا انّ الله عزّ و جلّ يقول : إِنَّ الصَّفا وَ الْمَرْوَةَ مِنْ شَعائِرِ اللَّهِ » . حال ، سؤال اينجا است ، با وجود مقدم بودن دين بر وصيت ، چرا در آيه شريفه ، وصيت مقدم بر دين شده است ؟ مرحوم آقاى بروجردى در پاسخ فرموده‌اند كه ؛ دين ضامن اجرا دارد ، چون طلبكار به حسب معمول ، به سراغ ورثه بدهكار رفته ، دين خود را مطالبه مىكند ، ولى وصيت ، خواسته موصى است كه از دنيا رفته ، اگر اهتمام خاصى در اين باره اعمال نشود ، بسيارى از وصيتها زمين مىماند ، در روزنامه‌ها مطلبى را كه اهتمام بيشترى نسبت به آن وجود دارد ، به صورت برجسته ، به عنوان تيتر يا سرمقاله مورد توجه ويژه قرار مىگيرد . تا از آن غفلت نشده و در ذهن جاگير شود ، در اينجا نيز به جهت تأكيد و اهتمام بر امر وصيت و جلوگيرى از فراموش شدن آن ، وصيت مقدم داشته شده است .