1 / 9 / 1378 دوشنبه درس شمارهء ( 158 ) كتاب النكاح / سال دوم بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ خلاصهء درس قبل و اين جلسه : در جلسه پيش در ادامهء بحث پيرامون مسأله ( 7 ) اشكال مرحوم آقاى خوئى به مرحوم سيّد ( ره ) را مبنى بر اينكه مسأله ناسازگارى ميان سفر واجب و وجوب وطى از باب تزاحم است مورد نقد و بررسى قرار گرفت و گفته شد كه مسأله مزبور از باب وارد و مورد است نه تزاحم در اين جلسه اين مطلب با بحثى تكميلى مجدداً بررسى مىشود در ادامهء بحث ، دنباله مسأله ( 7 ) باب و مباحث مربوط به آن مطرح خواهد شد . * * * الف ) : چگونگى رابطهء حق استمتاع با سفر واجب : 1 ) پاسخ استاد - مدّ ظلّه - به استدلال مرحوم آقاى خوئى « ره » ( يادآورى و تكميل ) مرحوم آقاى خوئى - قدس سرّه - در تقريرات رابطهء اين دو را از باب تزاحم مىشمارد و مىفرمايد كه در اين صورت بايد اهم را بر مهم مقدّم داشت و بدان عمل نمود . بنابراين اطلاق كلام مرحوم سيّد را مبتنى بر استثنا سفر واجب نمىتوان پذيرفت . پاسخ ما در جلسهء پيش به اين استدلال در دفاع از مرحوم سيّد - قدس سرّه - / آن بود كه ناسازگارى ميان واجبات و حقوق ناشى از نكاح از باب تزاحم نيست ، بلكه از تعابير ادله و روايات ، از جمله عدم نفوذ شروط مخالف كتاب و سنت يا شروط